Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

w serce jak strzałą godzisz znienacka
siejąc po ciele dreszczu emocje
i jakby szybciej świat się obraca
szaleńczo rytmem rozgania mroczne

bezgłosy kroków pomiędzy świty
wplata w czułości nocnych oddechów
dłoni błądzących iskrą poświaty
i ust powodzi w zastygłym śmiechu

wsród namiętności burze rozpętać
umiesz nagością milczenia gromu
kiedy zamieniasz uwięzi pęta
w najprostszą drogę do domu progów

nie ciebie szukać na skraju lasu
ni w zakamarkach próżni ulicznych
bo ty za sprawą łaskawych losów
czas przyoblekasz w sposób magiczny

Opublikowano

"szaleńczo rytmem rozgania mrocznie"
? - to po pierwsze, a po drugie nie lepiej by było "mroczne" a każdy by sobie dopowiedział...
"umiesz nogością milczenia gromu"
a - literówka, milczenie gromu - fajna antyteza, ale tutaj robi wrażenie przeładowania estetycznego... (przynajmniej jak na mnie)

no te banały w stylu serca, ciał, uśmiechów to przełknąłem bo to chyba częśc konceptu...
pozdrawiam Jimmy

Opublikowano

Jak ja lubię rymy :))))
Ale myślę że się nie pogniewasz jeśli troszkę pomarudzę?
Tylko technicznie: I.2 - 11 sylab, II.4 - 9, IV.2 - 11, a pozostałe po 10.
Ewentualnie troszkę przy średniówkach. Prawie wszędzie jest 5-5 ale czasami robi się 6-4 lub 4-6, a wtedy troszkę rytmika się gubi.
Ale wiersz mniodzio :))

Pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Berenika97 dziękuję!
    • @Łukasz Jurczyk dziękuję:)
    • gubisz pamięć różańce i bliskich   w twoim spojrzeniu coraz nas mniej   a jednak to właśnie teraz jest nas najwięcej   gdy opatrujemy twoją bezradność    
    • @Poet Ka Prawdziwy świąteczny króliczy bunt :)   Pląsa po ziemi. Wielka moc w małych skokach. Wiosna w nim żyje.   Pozdrawiam    
    • @Poet Ka   Ten wiersz - dyptyk to błyskotliwa gra literacka.   Jesteś w tym mistrzynią!    Stworzyłaś kontrast między dwiema częściami - pierwsza to literacki kanon i tradycja, a druga to ich "queerowa" dekonstrukcja.   W pierwszej części przywołujesz wielkich twórców, w dziełach których występuje postać o imieniu Berenika. Jeana Racine'a tragedia "Berenika", Edgara Allana Poego, nowela Berenice oraz Louisa Aragona - w jego powieści "Aurelien" bohaterka nosi to imię. Niestety, tego ostatniego utworu nie czytałam. No i Poświatowska z moim ulubionym wierszem "Z tytułem i dedykacją na końcu".   Ukazujesz Berenikę jako uniwersalną muzę a jej długi warkocz, który według mitu został ofiarowany bogom i zamieniony w gwiazdozbiór jest tu symbolem natchnienia, które "przenika poezję". Ta pierwsza część ma też klasyczną budowę z rymami i rytmem.   W drugiej części zaburzyłaś te klasyczne normy i odwróciłaś role. Twórcy zajmują się sobą. Wers "Aragon zabierze w ramiona Poego" wprowadza motyw homoseksualny.   "Uparty Racine pobabrze w epice" - mistrz francuskiej tragedii babrze się w epice - to żart.    A z Poświatowskiej liryka zdejmuje ciężar bycia tylko twórczynią i stawia ją w zmysłowej roli - liryka "rozplecie włosy". Berenika zostaje pozbawiona warkocza.   Wiersz ma formę wolnego - wyzwala się z klasycznych ram. Pokazałaś, jak współczesna (queerowa) perspektywa potrafi zamieszać, stworzyć nowe i nieoczywiste relacje między postaciami, gatunkami i samymi autorami.    Świetny!  Nie mogło mnie tu nie być. :)  @Poet Ka

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Skamander to nowoczesna treść (modernizm) ubrana w tradycyjną formę (klasykę).  Czyli ani modernizm ani klasyka. :)))
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...