Powabna materialistka
-
Ostatnio w Warsztacie
-
lensd67 0
Nastaje poranek.
Wstajesz.
Obojętnym wzrokiem oglądasz pokój.
Nie ma go.
Wątpisz, czy odszedł.
Myśl Kartezjusza znów wiedzie prym.
Niestety jesteś.Jak co dzień omijasz szkło
z rozbitych luster i butelek.Musisz iść do pracy.
Zmuszasz ciało do tych samych
męczących czynności.W końcu wychodzisz.
Słońce świeci przepięknie,
lecz Ty myślisz tylko o jednym.Z zamkniętymi oczami
ruszasz do samochodu.On już tam jest.
Kątem oka widzisz jego mrok
w odbiciu lusterka.Ignorujesz go.
Jedziesz dalej,
słuchając głośno muzyki.Nie masz sił,
a jednak idziesz do biurowca.Zwyczajny dzień.
Klikanie.
Stukanie.
Dźwięki wysyłanych wiadomości.
Głośne rozmowy telefoniczne.Wizja kolejnych ośmiu godzin
Cię przeraża.Co jakiś czas pytasz sam siebie:
,,Czy on wciąż tu jest?"Znasz odpowiedź.
Jego cisza
dudni w Twoim umyśle.Ucisk w gardle
staje się nie do wytrzymania.Wymykasz się z pracy.
Miałeś spotkać się z dziewczyną.
Boisz się, że nie dasz rady.Mimo zmęczenia prosisz
o wcześniejszą godzinę.Jedziesz.
Spędzasz najlepszy czas od miesiąca.
A jednak
nie potrafisz być szczęśliwy.Z każdą godziną
On skraca dystans.Bezszelestnie
zbliża się do Ciebie.
Próbujesz skupić się na chwili.
Zapominasz o najważniejszej zasadzie.Wracasz do samochodu.
Nagle przeszywa Cię
nieopisany niepokój.Stoisz na środku placu
i patrzysz w górę.Słońce jest idealnie nad Tobą.
Panikujesz.
Szukasz go wzrokiem.Ale już go nie ma.
Nastało południe.
Zapomniałeś o czasie.
Wiesz, że to koniec.
On nie zniknął.
On tylko zmienił miejsce.
On jest w Tobie
I zrobi to,
do czego został stworzony.Nie władasz już swoim ciałem.
Możesz tylko patrzeć.Twoja ręka
powoli sięga do aktówki.Dobrze wiesz,
co to oznacza.Czujesz chłód metalu.
Wyciąga broń.
I...
0
-
-
Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach
-
- 83 odpowiedzi
- 1 462 wyświetleń
-
- 61 odpowiedzi
- 1 467 wyświetleń
-
- 49 odpowiedzi
- 1 023 wyświetleń
-
- 39 odpowiedzi
- 517 wyświetleń
-
- 39 odpowiedzi
- 912 wyświetleń
-
-
Zarejestruj się. To bardzo proste!
Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.
-
Ostatnio dodane
-
-
Ostatnie komentarze
-
Przez vioara stelelor · Opublikowano
@Ernest Guzik Według mnie ten wiersz bardzo trafnie opisuje poczucie bycia "jednym z wielu" na tym świecie. Peel to taki mister nobody, pozbawiony wyrazistości, charyzmy, żyjący trochę z dnia na dzień, wtopiony w tło. Podkreśla on na każdym kroku, że jego rola w życiu innych jest zawsze przypadkowa, niezdefiniowana. Jakby zawsze istniał obok i nie był w żadnych okolicznościach postacią pierwszoplanową. Emocjonalnie sprawia wrażenie wycofanego, letniego. Końcówka jednak to zobojętnienie przełamuje - ocet ma smak zdecydowany. Czasem właśnie istnienie takich niewidzialnych ludzi, gdy już nagle się z nimi zderzymy, pokazuje coś, o czym wolimy nie myśleć. Może fakt, że jesteśmy zbyt krzykliwi, zbyt intensywni, zbyt dużo chcemy od życia i od siebie nawzajem? Nie dostrzegamy tego, co się nie narzuca, a przecież też ma swoją wartość i swój cichy głos. -
Przez Le-sław · Opublikowano
@Mel666 Ładnie zrytmizowany wiersz - i bez rymu :-) Lustra potrafią pięknie kłamać - a my, z reguły, nie oczekujemy od nich prawdy. Jesteśmy sumą naszych ról, z którymi nie przyszliśmy na świat. Jesteśmy też fizjologią płci i wieku. Ale mamy skłonność nie tylko do jedzenia i przytulania, ale też do filozofii, do szukania sensu, w sobie lub filozofii, religii, w nauce lub muzyce, w przyrodzie. Ale wszystko co (dla nas) jest, pochodzi z nas. Dlatego piszemy wiersze. Pzdr -
-
-
-
-
Najczęściej komentowane
-
-
Wiersze znanych
-
Najpopularniejsze utwory
-
Najpopularniejsze zbiory
-
Inne
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się