"Oto ja"

[Lux_aeterna]

Oto ja
zrodzona z obojętności
Oto ja
stoję przed Tobą
bezczelnie patrząc Ci prosto w twarz
Oto ja
myśl czynem zabita
Oto ja
słowo jeszcze nie wypowiedziane
Oto ja
kocie oczy w sercu drapieżnika
Oto ja
łza Twojego oka jątrząca swe rany
Oto ja
karminowe usta beznamiętnie szepczące słowa przeróżne
Oto ja
cień przeszłości na Twoim sercu
Oto ja
wężowe włosy wplatające się w duszę
Oto ja
ogień uczuć tak silnych jak potęga Twojego spojrzenia
Oto ja
obojętność oślizgła, zgniła, rozkładająca się w głuchym płaczu
Oto ja
uśmiech zatopiony w ostatniej kropli krwi
Kim jesteś? pytasz z drwiną
Jestem Twoim przekleństwem, smutkiem, wiecznością
Jak sęp będę krążyć w Twoim cieniu
Jak sęp szarpać będę Twoje serce
Myślisz, że mnie znasz moja nocna maro?
Ale jak możesz znać twór, którego sama nie stworzyłaś...
Taka zimna moja dłoń, takie sztywne palce
mówisz serce nieczułe?
Ale spójrz..o tu..widzisz?
to pulsuje krew
Taka słodka, taka nęcąca, tętniąca życiem
pragnąca poznać smak czarnej ziemi
Lubię w uśmiechu kryć swe złe intencje...
a w spojrzeniu burze emocji...
Odrzuć mnie niczym myśl drapieżną
zakop w zakamarkach podświadomości
Ale ja będę powracać
słabsza bardziej
mniej wyraźna
lecz wciąż zakotwiczona w Tobie
wiecznie żywa w Twoich wspomnieniach
No śmiało... zaprzecz teraz mojemu istnieniu...
wybudź mnie w nocy, za rękę zaprowadź na skraj zapomnienia
Wrócę...
Nie tu, nie teraz ale kiedyś
Kiedy ciała staną się materią niepojętą
Wrócę...
kwintesencja Twoich łez...

[Art Ankh Hlemin]

Wiersz posiada mroczny i tajemniczy klimat taki jak lubie, ale jeśli autorka pisze o sobie, wolałbym jej nie poznać osobiście.

[Malena Lebrun]

Wiersz ma klimat, ale jak dla mnie jest trochę zbyt długi i nudzi się, a właściwie nudzi wyliczanka, a dobry wiersz zaczyna się od momentu "Kim jesteś?"

[Mirosław_Serocki]

Nawet nie jestem pewien, czy komentować.
Bezsensowna wyliczanka a później już tylko gorzej. Absurd o sępie krążącym w czyimś cieniu (maluteńki pewnie ten sępik i czy to nie przypadkiem ten słynny "sęp miłości"?), próba zbudowania "klimatu" poprzez krew, sztywne palce i inne elementy klasycznego horroru z lat dwudziestych ubiegłego wieku.
Takie rzeczy ani nie straszą, ani nie robią odpowiedniego wrażenia.
Przykro mi.
Pozdr.

[Lux_aeterna]

Nie musi Ci być przykro... mi nie jest... taka ja :)

[AL Wolfheart]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jak dla mnie wiersz jest mroczny... a autorke, z checia bym poznal... i wymienil poglady kim naprawde jestesmy...

[Emilia Zone]

z trudnością dotrwałam do końca..
nieprzemyślany, zlewający się w jedno wielkie NIC
ciąg myśli biegnących po głowie i spisanych pospiesznie na kartce
tak go odbieram
nie podoba mi się
klimat mroczny? cóż..
pojawiająca się krew, zmory nocne - to jest ten klimat?

zupełnie nie dla mnie
przykro mi

pozdrawiam
Emilka

[Witold_Adam_Rosołowski]

troszkę na paciorkowiec wygląda - jakoś do końca nie mogę dotrwać

serdeczne pozdrówko W_A_R