Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

dynamit wylany w głąb surowej ściany
pieprzymy siostry kopciuszka
drapiąc łbem tynki mar, w pion jawy skok dany
krwiste oblicze opuszcza

zgliszcza po zamku, dancingów bały się schody,
książe jest fetyszystą stóp
zamach na cegły śpiew huków orgie złud drobnych,
dynamit uzdrowił co mógł

!
zataił fakty, podłością oczu odbłysnął
!
opowieść kłamie! smoluch nie został księżniczką

Opublikowano

Podoba mi się, ale jest tu trochę niekonsekwencji. Duże litery na początku każdego wersu, a potem małe, po kropce? Trochę to wprowadza w błąd, a lepiej by się czytało, gdyby to uporządkować, Zakończenie najlepsze - też nie wierzę.;))
Pozdrawiam

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Pisałem w Wordzie i tak poprawiało (na początku akapitu każdego wychodziły wielkie), ale już spieszę poprawiać. Dobrze jest słyszeć, że ktoś też nie wierzy heheh, te bzdury, które niegdyś wciskano nam do poduszek są coraz bardziej bajkowe i to w negatywnym znaczeniu hihi
pozdrawiam i dziękuję za wizytę
Jimmy
Opublikowano

momentami naprawdę świetnie. i chyba nie ma się co czepiać,
bo inwersja, rozumiem, niezbędna bo rymy. dalej jednak widać
brak konsekwencji z kropkami. nie można by wszystkiego
załatwić z małych liter, bez kropek?
tak czy inaczej mnie się podoba i to bardzo.
serdecznie pozdrawiam.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Zrozumieć czas to zrozumieć siebie. Bo jak inaczej pisać o tym, co nas określa i otacza? Innym razem o czymś, co ulotne i nieuchwytne? Czas pomiędzy wskazówkami płynie zawsze tak samo. A jednak można go spowolnić, przyspieszyć lub naciągnąć.     Jesteśmy z nietrwałej materii. Mamy swój początek i koniec. Wydźwięk naszego życia zależy już tylko od nas. Człowiek głośno płacze, witając świat. Bywa też, że to ostatni tak głośny akcent. Resztę dni woli spędzić w ciszy, z dala od tych, którzy lubią się rozpychać.     On woli obserwować z dystansu. Nie lubi tłoku. Wystarcza mu to, co bliskie. Wszystko, co kocha, ma na wyciągnięcie ręki. Nie musi rozprawiać o tym, jak bardzo chciałby to zdobyć… Ani co by było, gdyby tego nie miał. Ma swój świat. Blisko ma też swoją miłość.     Dopiero niedawno pojął, jak jest blisko. Myślał, że musi szukać jej na krańcach świata. A ona przyszła nagle. Pojawiła się pomiędzy tyknięciami zegara. Jedno spojrzenie zadecydowało o wszystkim.     Teraz już wie – nie jest sam. To nic, że ona ma swój świat i własny czas. Pomiędzy jednym tyknięciem jednego, a mrugnięciem powiek drugiego. Są w stanie przeżyć więcej niż się wydaje. Dłużej niż to, co było. W nieistniejącym jeszcze i nienazwanym. Podszytym wszystkim, co się wydarzyło o niewypowiedzianej porze.     Przecież zakwitła właśnie dla niego. A on jej się przyśnił.  
    • @Marek.zak1     Takie to były czasy. Takich jak my jest pewnie wielu, ale alergia na władzę - (jaka by nie była) powoduje , że nie rzucamy się w oczy.  Ale , pamiętamy. "  Nie bądź bezpieczny. Poeta pamięta. Możesz go zabić – narodzi się nowy. Spisane będą czyny i rozmowy." Właśnie spisuje. Te z przed czterdziestu lat i te z przed czterech i te sprzed roku.   Pozdr.  
    • @Berenika97 Tak już z nami jest, że pociąga nas to co niedopowiedziane.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @Waldemar_Talar_Talar Bóg został zrodzony, a nie stworzony:)
    • Śliczne, perfekcyjne, uwodzicielskie... Tak można i trzeba :-) korzystać z poetyckości języka i wizji w prozie.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...