Niebieski drogowskaz

[wlodeq slominski]

/ chęć obejrzenia wschodu słońca może sprawić, że dwoje ludzi stanie koło siebie /



życie z ociąganiem uczyło się omijać wasze niedomówienia
nie wchodzi z wami do kina
okazuje się, że nie ma go w łazience

w międzyczasie skrzydlate kłamstwa chowają się do nieba
po drodze nawlekając na dzioby cudze oczy i uszy

a poniżej to paskudne dobro robi swoje
pleni się
wystarczy nieostrożniej przelecieć przez czyjeś serce


na przejściach przez życie urzędy miast i gmin
ustawiają dla ciebie sygnalizację z niebieskimi oczami
nie bój się patrzeć: elektroniczny terkot jest szary
i niewiele mówi o wschodach słońca na twojej ulicy

[M._Krzywak]

Hm,taka podejrzana pustka pod tym utworem, a wcale nie najgorszy. Zatem czynię pierwszy wpis (a może i przyczynek do kolejnych) - całkiem udany wiersz.
Pozdrawiam

[Luka]

Sliczne.Dobrze,kulturalnie napisane.Wizja "paskudnego dobra"to dla mnie cudko!