Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Dalej!
dmuchaj wietrze
niech biała toga masztu
doprowadzi mnie
do zakreślonego
za widnokręgiem
celu wyprawy

Dalej!
pień się falo
chlupocz pod stopami
drewnianej pewności siebie

Dalej!
zrzućmy odzienie
wszak słońce ogrzewa
wodę w lód
i szron na wąsach

A dalej?
kichający, kaszlący, zakatarzony
kapituluje przed buntem
bakteryjnej załogi
nowy kurs?

Ciepłe łóżko

Opublikowano

Bardzo dobry wierszyk, dowcipny...

"drewnianej pewności siebie" - ciekawa metafora

"kichający, kaszlący, zakatarzony" - niestety moim uchem to masło maślane, kichający-zakatarzony...

inteligentne zakończenie wieńczy dzieło... zatem gratuluję Panie Coolt
pozdrówka

Opublikowano

Dziękuje, to taki mój niewinny żarcik - Paszkwil Antygrypowy ;)
, żaden wybitny wiersz, jeśli kogoś jeszcze rozbawi będzie mi bardzo miło :)

Jest przede wszystkim prawdziwy :P
Miałem coś zrobić, ale okazało się, że przeceniałem odporność swojego organizmu i wylądowałem w łóżku ;)
Kichający, kaszlący, zakatorzony, każde z tych z osobna i razem :)

Pozdrawiam
powoli zdrowiejący
Coolt

Opublikowano

Z calego wiersza podobalo mi sie tylko zakonczenie, choc i tak od pierwszych wersow wiedzialam ze chodzi o chorobe.Niezly pomysl, ale uwazam ze nie wpelni wykorzystany..I znow te metafory..Ale juz nic o nich nie powiem..
Opublikowano

Chyba muszę pogratulować Dormie daru prorokowania, bo ja nie mam pojęcia które słowo lub wyrażenie do szronu na wąsach mogło Ją naprowadzić,że chodzi o chorobę??

No cóż, jednym się moje metafory podobają, inni uważają je za grafomańskie... chyba już tak musi zostać :)

Pozdrawiam
Coolt

Opublikowano

Ewo KC:wpadnij jeszcze bedzie mi milo :)
A co do tego mlodzienca, ktory mysli, ze wszystko mu wolno i nie ma na niego mocnych, to jak najbardziej prawidlowy obraz ;)

Ewo Marek:no to sie ciesze niezmiernie :)
Np. w nieszufladzie sa tacy mili ludzie, ktorzy mi pod tekstem napisali:rzuc pioro
nic z ciebie nie bedzie
Niezlie z tego polewalem ;) Fajnie, ze myslisz inaczej :)

Joasiu: ja juz dalem rade ja pokonac. Znowu mam w rekach swoj statek, mam nadzieje,ze Ty rowniez :)

Pozdrawiam serdecznie i dziekuje za komentarze
Coolt

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @KOBIETA   Dziękuję truesirex i leszczym :) mam nadzieję, że dzisiejszej nocy spadnie na mnie lawina śniegu :(((
    • @vioara stelelor ... usłyszeć ciszę zobaczyć niewidoczne poczuć ciepło myśli  ... Pozdrawiam serdecznie Miłego wieczoru 
    • @vioara stelelor

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @Berenika97   Bereniko.   czytając Twój wiersz mam poczucie, że dotykam czegos pierwotnego i czystego zarazem.   to nie jest tylko poetycki powrót do obrzędu Dziady bo  to jest przywrócenie metafizycznej ciagłości świata .   u Ciebie granica nie zostaje przekroczona dramatycznie bo  ona po prostu przestaje istniec , jakby nigdy nie była czymś ostate cznym. najbardziej porusza mnie ta filozoficzna zgoda na jednosć bytu.   smierć nie jest tu   pęknięciem, lecz przejściem w inny wymiar obecności.   ziemia "patrzy, bada” ,  to zdanie brzmi jak mysl z dawnej kosmologii, w której człowiek nie jest oddzielony od wszechświata lecz własnie w niego wpisany.   czuję w tym wierszu mądrość która nie potrzebuje wielkich słów, bo wyrasta z wewnętrznego ladu. Twoja poezja ma niezwykłą własciwość :  nie epatuje tajemnicą ale pozwala ją współodczuwać.   czytam te wersy jak spokojną medytację nad wspólnotą żywych i umarłych.   nad tym, że jesteśmy splotem krwi, pamięci i swiatła.   "Świat jest w jedności teraz ułożony ” – to zdanie brzmi jak credo, jak   cicha deklaracja wiary w sens istnienia. piszę to jako ktoś, kto naprawdę ceni Twoją Nika  twórczość albowiem masz dar nadawania sacrum prostym słowom.   a to jest wielka rzadkość.   ten wiersz zostaje we mnie jak łagodny płomień - nie oślepia, ale ogrzewa .   i mnie z tym płomieniem jest intelektualnie doskonale :)   pięknie Nika.      
    • @vioara stelelor Aż mnie ciarki przeszły :) Piękny wiersz, jest w nim energia błogości i spokoju, i szczęścia :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...