Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Miłość ponadczasowa

Katarzyna Oberda
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Katarzyna Oberda

Katarzyna Oberda

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Miłość ponadczasowa

Budzisz me serce
Głosem cichym jak dotyk anioła
Uspokajasz gdy do oczu ciśnie się łza
Jesteś nadzieją, Słońcem i uśmiechem
Tym komu ufam.

Pochylasz się nade mną kiedy jestem bezsilna
Pomagasz dostrzec to co było niewidzialne
Uczysz jak żyć każdą chwilą
Wiesz dobrze kiedy jestem szczęśliwa
I kiedy nie chcę słowem się odezwać

Czuwasz bym żyła spokojem
By marzenia spełniały się jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki
Kierujesz moje kroki tam gdzie odnajduję harmonię
Pozwalasz i bywa że karzesz.

Smucisz się gdy w mych oczach nie ma uśmiechu
Podajesz dłoń kiedy upadam
Zabierasz wspomnienia w nieznane
Pokazujesz jak kochać

Zsyłasz rozwiązanie gdy myślę że coś jest bez wyjścia
Dajesz zrozumienie przyjaciela
Nigdy nie mówisz że coś nie ma sensu
Nie przerywasz...

Towarzyszysz mi kiedy przychodzi samotność
Wlewasz optymizm bo trzeba iść dalej
Jesteś obecny i do mnie przemawiasz
Gdy słowa wydają się być bez znaczenia...

Kochasz miłością ponadczasową
Co nie przeminie i nie wygaśnie
Więc w każdej minucie mego życia
Ty ,mnie poprowadź Panie.
Katarzyna Oberda

Anna Siedem

Anna Siedem

Opublikowano
Opublikowano

Piękna modlitwa Kasiu, ale wiersz jako forma pozostawia wiele do życzenia.
Następnym razem spóbuj to bardziej zagmatwać, że tak powiem - dla
ludzi, a nie dla Boga, rozumiesz? Serdecznie pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • LessLove
      KIEDY KWITNIE KWIAT PAPROCI

      Przez LessLove · Opublikowano

      @wiedźma Głęboki, pełen symboliki wiersz o utracie "Kwiatu Paproci", który sprawiał, że rozumiałaś świat. On Cię nauczył tajemnic świata, opowiedział o nim, cierpliwie wyjaśnił. On dał Ci imię. To utrata człowieka, który pozostawił pusty fotel, jak część siebie, ale nie zabrał cudu miłości, którym go dopełniasz w sercu. Nie jesteście dla siebie widzialni, widzisz swoje dłonie, fotel. Jednak On nadal jest. Piękny wiersz. Dziękuję.
    • hehehehe
      Lim F - sobótkowe

      Przez hehehehe · Opublikowano

      W Noc Kupały panienki w Grudusku ekstatycznie krzyczały "Och, Józku!". A on wciąż w oczach z błyskiem nad ogromnym ogniskiem skakał na inwalidzkim swym wózku.
    • wiedźma
      KIEDY KWITNIE KWIAT PAPROCI

      Przez wiedźma · Opublikowano

      KIEDY KWITNIE KWIAT PAPROCI   Szuka go tylko ten, kto jeszcze nie wie,  że szukał siebie.  Mówią: noc Kupały.  Sekunda.  O północy.      Kto znajdzie - słyszy las,  otwiera zamki bez kluczy,  widzi złoto pod korzeniami.  Dojrzewa, by zobaczyć siebie.      Ja szukam oddechu,  który brałam za dwoje.  Drzwi bez klamki.  Fotela bez ciała.  Swojego imienia w ciszy.      Kwitnie, gdy jestem niewidzialna.  Gdy przestaję wołać.  I widzę dłonie - swoje.  Pusty fotel milknie.  i tak zamienia się w jednak.  Ból dławi się oddechem.      Kwiat paproci nie ma legendy.  Ma imię:  Fotel bez ciała.
    • kultura_pop
      CZAS MINĄŁ

      Przez kultura_pop · Opublikowano

      Życie to trylogia, ,,za późno'', ,,na próżno" i ,,już po" Wiedziałbyś co się stanie, gdybyś nie zjadł ciasteczka z wróżbą Trzeba było myśleć za wczasu, jeszcze zanim sięgnąłeś po nóż, co? Złapałeś kozła za rogi to puść go   Jeśli inni na coś plują, nie oznacza, że to coś jest złe I zdaję sobie sprawę, że nikt tu nie pomyślał o morderstwie W tym mieście, myśli się tylko o zwycięstwie Bez myślenia ile statuetek jeszcze na parapet wejdzie.   Wśród garażów, Bandy nastolatków jak narkotykowe kartele W co drugiej uliczce śmiecie i niezameldowani obywatele Bezdomni, ćpuny, menele i ci naprawdę poważnie ranni Ranne ptaszki, oraz ich zwierzęcy ryk uderzający do bani
    • Łukasz Wiesław Jasiński
      W cichej grze luster

      Przez Łukasz Wiesław Jasiński · Opublikowano

      @jjzielezinski                                                  Otóż to:             uregulowana prawnie aborcja, kara śmierci i eutanazja, bo: nie może być tak jak teraz - to głupcy rządzą mądrymi - argumenty:   - uregulowana prawnie aborcja winna dotyczyć płodów genetycznie zniekształconych, jeśli kobieta została zgwałcona - tutaj wybór winien należeć do kobiety i wtedy - kiedy zagrożone jest życie kobiety,   - uregulowana prawnie kara śmierci winna dotyczyć wszelkiej maści morderców, zwyrodnialców i pedofilów obojga płci, także: zdrajców Narodu Polskiego i Państwa Polskiego, dodałbym jeszcze niektóre przypadki - złodziejstwa,   - uregulowana prawnie eutanazja winna dotyczyć osób nieuleczalnie chorych - na życzenie, także: narkomanów, alkoholików i lekomanów,             jestem również za powołaniem Ministerstwa Wyznań Religijnych: nie będą sekty monoteistyczne - judaizm, chrześcijaństwo i islam ponad prawem - winne znać miejsce w szeregu,             jest to de facto: eliminacja elementów patologicznych na szczytach władzy i marginesach społecznych.   Łukasz Jasiński 

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...