Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

gdybym miał umrzeć w padwie
zapamiętałbym siedem restauracji
wokół języka świętego antoniego
i dym w powiekach ekspedientek
gotowych przemówić za pieniądze

przez moment byłoby mi żal
że nie jest to śmierć w wenecji
lub upadek z wieży w sienie
ale tu przynajmniej mógłbym
modlić się do giotta który jak
każdy demiurg bywa niedaleko

z florencją jest zupełnie inaczej
rzemień w ręku dawida przypomina
żądło wetknięte między ziarna chleba
nawet obojczyk chłopca śpiewa pieśń
na cześć życia w tym ciele nie ma
dobrego miejsca na wkłucie wenflonu

moja dłuższa obecność tutaj będzie
równie niestosowna jak uśmiech
shirley temple w łowcy jeleni

spokojnie

madonna z monteverchi
weźmie mnie za rękę

maj 2007

Opublikowano

'spokojnie

madonna z monteverchi
weźmie mnie za rękę'

to mi się wydaje jakoś zbędne. Chyba wolałabym zakończenie z łowcą jeleni.
Ale cały wiersz ogólnie bardzo na+
pozdrawiam ciepło:)

Opublikowano

"zapamiętałbym siedem restauracji" - to mi najbardziej, wiadomo
Poza tym, nie wszystko rozumiem, nie bylam nigdy w Padwie, ani
we Florencji, no i z tą madonną - proszę mi nieco przejaśnić.
Pozdrawiam

Opublikowano

Dziękuję serdecznie wszystkim za uwagi. Aniu, niedawno wróciłem z warsztatów we Włoszech. Jeździliśmy śladami Herberta wytyczonymi przez niego w "Barbarzyńcy w ogrodzie". Ten wiersz to skutek tamtego "namuzowywania":). Rzeczywiście, w Padwie przechowywane są relikwie św. Antoniego, także jego język (był oratorem). W tym też mieście znajduje się kaplica Scrovegnich, w której "ukryto" największe dzieła Giotta. Sławny "Dawid" Michała Anioła przechowywany jest z kolei w Galeria Academia we Florencji. W Toskanii istnieje jeszcze małe miasteczko o nazwie Monteverchi znane tylko z tego powodu, że w okolicznym muzeum znajduje się "Madonna brzemienna" Pierra della Franceski. Jeden z niewielu przykładów przedstawienia Maryi w stanie zaawansowanej ciąży. Zjawiskowo piękny obraz. Pozdrawiam.

Opublikowano

Proszę bardzo, komu dobrze, jeździ sobie do Włoch, a potem pisze
wiersze nasycone śladami Herberta. Ja "wałkuję" jego "Epilog burzy"
- to taki ostatni dzwonek przed śmiercią. Piękny i zastanawiajacy
np. Czas. Pozdrawiam

Opublikowano

Pamiętam moje czytanie "Epilogu burzy". Książkę kupiłem dzień po śmierci Herberta. Od tego momentu zaczęła się u mnie fascynacja jego osobą. A "Czas" jest rzeczywiście poruszający. Do mnie bardzo przemawia "Na chłopca zabitego przez policję". Pozdrawiam serdecznie.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Migrena Czuję radość. Bardzo dziwi mnie absolutna zmowa zmilczenia w polskich mediach. Jestem Anty-izraelitą, nie antysemitą, bo popieram projekt dwóch państw w Palestynie. Serdecznie Pozdrawiam :-)
    • Witaj - mi się podoba - maj to piękny miesiąc - ma ciepłe chwile -  kwiaty kwitną sady pola rzepakowe - leśne konwalie - bociek na łące -  i wiele jeszcze by wymieniać - a wiersz ma fajny klimat -                                                                                                    Pzdr.majowo.      
    • @.KOBIETA. żart to jest:) mamy umysł pełne fantazji:) jestem w ogrodach w ślicznej, irysowej sukience, ale żar z nieba:) miło słuchać wodę:)
    • @Marek.zak1   Lecz zamiast kolana, o dziwo, z tej śliny, wyrosły na łydce dorodne maliny! Medyk krzyknął zdumiony: "Pan jest chyba szalony!" No i tak Karol stał się sensacją Gdyni.
    • @.KOBIETA. Nie jestem mniej delikatny od Ciebie. A jedynym zwrotem ostrym było "vet za vet", ale Ty tak lubisz się podroczyć :-)        K., "nie ma przeszłości", a przyszłość jest w we mgle. Jeżeli się spotykamy na forum, to niekoniecznie po to żeby sobie potakiwać. To byłaby kapitulacja i brak napięcia. Szczerze mnie cieszy, że "od niedawna"  widzę u Ciebie piękne wiersze mniej "fizjologiczne", delikatnie kobiece i...  piękne. Taka jesteś: "delikatna, ale pragnąca burzy" w której później cierpisz Ty i inni wokoło. Kiedy staniesz się dorosłą dziewczyną (zazwyczaj około 30-33) uzyskasz więcej spokoju w sobie i właśnie wtedy będziesz najpiękniejsza, powalająca dla mężczyzn, którzy często a tym wieku zaczynają dojrzewać, ale im to zajmuje czas do 40. Teraz jesteś uroczą rozkapryszona dziewczynką, która bałagani z przekonaniem, że wszystko się samo posprząta - nie zaprzeczaj, że miałaś bałagan w swoim pokoju :-)   Wszyscy piszemy o miłości - nawet pisząc o smażeniu jajek (jak "kolega-poeta") ale życie MOŻE BYĆ ciągłym przeżywaniem stanów miłosnych i to od nas zależy, co dostrzegamy jako piękne lub ważne oraz jak odpowiadamy na sygnały od ludzi i cudownej reszty  naszego raju. Ja p..czę, ale się na byt-owałem! Jednak może powinienem Cię adoptować, 

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      skoro Tata sobie nie poradził? 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...