Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

to trzeba być durniem
żeby elipsę traktować jako ujęcie wewnątrzzdaniowe
a równocześnie jako zasadę łączenia większych segmentów tekstu
trzeba być kompletnym debilem
żeby składnie uznać za narzędzie wyzwalające
a metaforę za kluczową figurę języka poetyckiego
i każdy matoł sięga
po koncepcje symbolistyczne
rozwijając poetyckie równoważniki

wiersz wolny
słowo wolne

nie dla idiotów

Opublikowano

Michał, co Ty na to, jakby tak w 4 i 6 trochę poodgryzać, a w 7 dostawić ‘sięga’ zabrane z 8?

to trzeba być durniem
żeby elipsę traktować jako ujęcie wewnątrzzdaniowe
a równocześnie jako zasadę łączenia większych segmentów tekstu
trzeba być kompletnym debilem
żeby składnie uznać za narzędzie wyzwalające
a metaforę za kluczową figurę języka poetyckiego
i każdy matoł sięga
po koncepcje symbolistyczne
rozwijając poetyckie równoważniki

wiersz wolny
słowo wolne

nie dla idiotów

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Początek dobry, potem chyba niepotrzebne powtórzenie: "trzeba być kompletnym debilem". A jak ktoś zrozumiał za pierwszym razem to co, ma sobie pójść? :)
Pozbyłbym się też "żeby" bo to takie... takie prozowate. Może tak?

geniusz
potraktuje cię jak ujęcie wewnątrzzdaniowe
a równocześnie jako zasadę łączenia większych segmentów tekstu

"Cię" dodałem li tylko na użytek tej pierwszej strofy, żeby uczłowieczyć tekst.
Natomiast durnia zamieniłem na "geniusza" bo wiadomo, że trzeba być idiotą
aby tak podchodzić do płci pięknej (oczywiście, z tego fragmentu nie wynika że musi chodzić własnie o nią, ale kto wie, kto wie?)

Ogólnie pomysł bardzo ciekawy i nie utarty jak to zwykle u Ciebie, więc ciekaw jestem, co też z niego wyniknie?

Pozdrawiam.


Koncept niby jest - wers nowomowy i dwa wersy tego, co się krytykuje. Nowomowa odznacza się dość zaawansowaną tępotą, więc to, co jest w 1, 3,5 wersie trzeba zdecydowanie porównać do ich następujących dwóch. Czyli jak i o czym podmiot mówi (i co jest jego, a co nie, szczególnie, że jest tutaj praktycznie spisana część pewnej poetyki - co też jest świadomym posunięciem.
Opublikowano

przypomniało mi się trochę tekstów "spełniających warunki"
włączyłem TV - obrady Sejmu IV RP to krynica mądrości
pewnie temu żem głupi wytrzymałem zaledwie 0,5 h
a potem wpatrując się tępo w lustro "załatwiłem" 0,5 l
jest dobrze - pomyślałem
jest elipsa

:):):)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @violetta ta miniatura ma w sobie coś ulotnego i subtelnego. Czuje się ten zapach powojnika delikanie opruszonego różową mgiełką wzruszenia...
    • @obywatel te "młode wilki" być może za dużo dostały na start, że umknęła im ważna lekcja życia, mówiąca o tym, że aby coś osiągnąć i mieć, trzeba dać coś z siebie i się po prostu postarać.  "Stare wilki" - chciały dobrze oferując cały "wachlarz dobroci" nie dając młodym szansy na rozwój nacechowany metodą prób i błędów - rozwój, który ma sens i smak tylko w tedy, gdy osiągnie się go własnymi dokonaniami. 
    • Soso    Każą się leczyć, by dobrze móc kochać,  Odebrać Tobie, chcą twoje jestestwo.  By pośród ludzi żyć, z nimi i szlochać,  Bo skrzywdzony Ty, to wieczne przekleństwo.    To my tworzymy, świat ten, poniżani,  Nie dla nas tkliwość ni ludzie uczucia.  Ludzie ze stali, z kamienia ciosani,  Gdzie nasze serca? Zrodzone do knucia?    Ja jestem jeden, a Was są miliony,  Wy się kochacie, ja sobie złorzeczę.  Ze wszystkich wrogów, we mnie wróg wcielony,  Blizny na ciele, spójrz w oczy, człowiecze.    Lecz to najgorsza ze wszystkich nocy bywa,  Bo własne ciało, ja muszę oglądać.  Pręgi i blizny, wstręt we mnie odżywa,  Lepiej panować, niż miłości żądać.
    • @JakubK czasem gdy brakuje argumentów werbalnych ludzie chytają się róznych przedmiotów, którymi mogą wyrażać emocje i racje...talerze niewątpliwie się do tego nadają, bo hałas wywołany ich potłuczeniem może znaczyć więcej niż tysiąc słów...Ciekawy wiersz.
    • @Maria Kosaciec w tym wierszu naszkicowany został przejmujący obraz samotności w pokoju w  szpitalu  gdzie leczenia wymaga psychika. Podoba mi się metafora snu "przychodzącego na receptę". Upersonifikowany staje się on bardziej " ludzki " i ukazana tym samym jego wartość i ważność. Chęć dotykania deszczu stała się marzeniem i  wręcz luksusem, co jeszcze bardziej podkreśla dramatyzm sytuacji, gdzie tak prozaiczna rzecz wzbudza tyle emocji. Pisanie natomuast listu do samej siebie jest dla mnie próbą takiej autoterapii...choć podmiot liryczny nie do końca wierzy w jej powodzenie. Smutny w wydzwięku wiersz, na pewno porusza serce...
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...