śmierć

[Marcin Jagodziński]

ta śmierć, na której wypadek wpłacam comiesięczną składkę,
jak ona dobrze pasuje do klimatyzowanych pomieszczeń. jak tam
się świetnie czuje, jak się mości, precyzyjnie wyznacza spotkania,
przegląda agendy, rozsyła e-maile. ta śmierć, jakaż
ona jest profesjonalna i jakże nakierowana na efekt!

śmierć, pod którą złożyłem swój podpis, bez podpisu
przyszła by z pustym portfelem, może i bez szarf,
garnituru, wizualnej identyfikacji. a przecież dba
o branding, dekorując kontrastową bielą twarze klientów,
sama przyoblekając czerń z katalogu PANTONE.

to życie, takie nieefektywne, w którym próżno szukać
synergii czy ze zwierzętami, czy z jakąś nieruchomością,
jakież ma konkurencyjne przewagi? chyba tylko, że dzięki
rodzinnym firmom, ciągle zajmuje kurczącą się niszę,
że jest jak small biznes, płaci podatki, płacze,

chodzi na pogrzeby.

[Tommy Jantarek]

Panie Marcinie, ja wiem że to jest bardzo dobry wiersz i już to Panu pisałem, to dlaczego puszcza Pan go jeszcze raz ;-)))

[Marcin Jagodziński]

jezu... jaki ja jestem stary, głupi i zapominalski... nie sprawdziłem.
mea culpa. proszę wybaczyć.

[Mirosław_Serocki]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Popadasz w samozachwyt.
A Tommy nieźle awansował. Co trzeba zrobić, żeby też tak mieć ?

[Marcin Jagodziński]

niby jak awansował? ja nic nie wiem. wyjeżdżam stąd na razie.

[Tommy Jantarek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tu nie ma nic do wybaczenia, miło było jeszcze raz przeczytać. Nie mówiąc o tym, że dokładnie sprawdzałem w dwóch oknach, czy czasem coś nie zmieniono w treści :-)))

[Jana Niechciał]

Muszę przyznac, że fantastycznie napisane chociaz nigdy nie podobala mi sie taka forma wiersza. Wypełniony mądrą treścią i przekazem