Fotografia z 1942 roku

[Bartek Bartek]

Na pierwszym planie
mężczyzna z wielkimi oczami
i siwą brodą
nieco dalej
grupa młodych kobiet
żywo o czymś dyskutuje
jedna z nich
uśmiechnięta szeroko
ma czarne długie włosy
kilku przechodniów
w szarych płaszczach
śpieszy się

oni jeszcze wierzą
oni jeszcze marzą
oni jeszcze żyją

i pomiędzy nimi
mały obdarty chłopczyk
leżący bez ruchu
na chodniku

[Gość]

tego obdartego chłopczyka to ja bym usunęła

oni jeszcze wierzą
oni jeszcze marzą
oni jeszcze żyją
jest fajnym,wyrazistym i mocnym zakończeniem

ten chłopczyk odbiera realizmu scenie-naprawdę gdzieś pan widział taką fotografię

[Jimmy_Jordan]

Powiem wprost za serce obojętność nie chwyta, techniką też nie zachwyca ten wiersz, rozwiń treść a zamiast 1 wielkiej metafory wciśnij więcej liryki do obrazka.
pozdrawiam Jimmy

[Bartek Bartek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Muzem Woli w Warszawie (ul. Srebrna 12) . Ekspozycja stała. Podpis pod zdjęciem "Śmierć chłopca na ulicy".

[Bartek Bartek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

"zamiast 1 wielkiej metafory wciśnij więcej liryki do obrazka." -

1. To nie jest metafora.
2. Liryka bezpośrednia moim zdaniem nie pasuje do tematu, dlatego zastosowałem lirykę pośrednią.

[Jimmy_Jordan]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

"zamiast 1 wielkiej metafory wciśnij więcej liryki do obrazka." -

1. To nie jest metafora.
2. Liryka bezpośrednia moim zdaniem nie pasuje do tematu, dlatego zastosowałem lirykę pośrednią.

1. wszystko można postrzegać jako metaforę imo... tutaj banalnie bo banalnie, ale wychodzi coś jakby droga do wieczności czy cóś, że można ją osiągać na wiele różnych sposobów i różnie przebywać drogi do tych samych punktów mapy...
2. fakt może nie wyjdzie to najlepej, ale ja bym był za

[Bartek Bartek]

Masz rację różne są drogi do wieczności.

Mnie na tym zdjęciu (pierwowzorze tekstu) poruszyło jednak najbadziej zderzenie codziennego życia ze śmiercią, która poprzez częstotliwość pojawiania się tak spowszechniała, że ludzie przestali na nią reagować. Stała się częścią krajobrazu jak drzewa, domy, inni ludzie. Jej bliska, fizyczna obecność nie przeszkadzała w żarliwych, radosnych dyskusjach, załatwianiu życiowych interesów. Tylko te wielkie oczy...nie wiadomo czy ze strachu, głodu, zdziwienia.

[Gość]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Muzem Woli w Warszawie (ul. Srebrna 12) . Ekspozycja stała. Podpis pod zdjęciem "Śmierć chłopca na ulicy".
wystarczyłoby "tak"ale nie bede sie czepiać...w takim razie usunęłabym

oni jeszcze wierzą
oni jeszcze marzą
oni jeszcze żyją

i wykorzystała do innego,autonomicznego tekstu,wydaje mi sie że brzmiałoby lepiej,bardziej klarownie,mniej patetycznie może...