Cmentarnik

[voolf6693]

Przytul mnie,
zrań prawdy kolcami.
Między ciałami
wciąż się wiją.
Wciąż aż tyle nich między Nami.

Umysł zraniony,
od ust uzależniony,
od słów
szczerych, bolących,
prawdę w słowa ujmujących.

A na ręce
ślad ciemności i męki,
krzyku przeraźliwego,
ślad po nieublaganym
dotyku ręki.

A zasłony
wciąż odsłaniają coraz to nowy świt.
Za oknem pustka,
uczuć cmentarz,
nasze czeka też ten wstyd.

[Rafał_Leniar]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Oj...
Motyw dość banalny. Przykro mi to mówić, ale wykonanie również. Widzę możliwość pokombinowania tylko i wyłącznie z ostatnią zwrotką. Długa jeszcze droga przed volfem. Mówiłem już o tym komuś i powtórzę to w tej chwili: "myśli się nad tym, co się piszę; a nie pisze się to, o czym się myśli". Życzę powodzenia.

[Ewa_K.]

Jest kilka powodów, dla których nie należy stosować rymów, gdy zaczyna się pisać. Jednym z nich jest to, że przyporządkowuje się wyrazy określonym przypadkom. I ta przypadkowość chwilami jest nie do zniesienia. Tak jak tym razem.

[voolf6693]

Wiersze ostatnio wychodzą mi, jak powyżej widać.
Zaczynam pisać coraz lepiej.

W sumie, ten też innym się podobałxD
Pozdrawiam^^

G.

[Lirael]

Widzę tu wielką uczuciowość. Ale może być lepiej. I na pewno będzie:) Pozdrowienia

[Piotr_Płoszaj]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

I mi też się podoba. Twój wiersz nie jest banalny! Wykonanie nie jest takie złe...Zresztą każdy wiersz jest niebanalny, zawsze ma w sobie to "coś". W tym wierszu podoba mi się to"coś"