Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

sól rozpuszcza pod skórą
cienką warstwę lodu
krystalizuje ostatnie słowa

adrenalina rozpięta
na pręgierzu nie wywołuje
zawrotów głowy u rycerza
z podniesionym mieczem

namydlone ciało mięknie
nie ma zgrubień na-pięcie
tylko chłód po prysznicu

Opublikowano

o, prysznic nie odcisnął się na plecach i już mniej mi się kojarzy. jest co prawda jeszcze podniesiony miecz rycerza ;)

pokrętnie, ale ładnie. chociaż muszę stwierdzić, że wyczuwam w PL rezygnację, która mnie przygnębia

pozdrawiam

Opublikowano

Ciekawe, jak by poszło z interpretacją. Ja mogę dać podpowiedzi
- o kim jest w 1 strofie
- co się dzieje w 2
- i jaki z tego wniosek w 3

Ja mam oczywiście koncept - ale boję sie iść na pierwszaka. Tym niemniej dobre, z jednym ale:
"krystalizuje ostatnie słowa" - jakby te "słowa" np. na "dźwięki" przemienić byłoby bardziej fajne (hehehe).
Podoba się.
Pozdrawiam.

Opublikowano

Całość mi się bardzo podoba a w trakcie czytania pierwszego
o rycerzu przeczytało mi się " z podniesioną przyłbicą" zamiast
miecza i przez to chyba jeszcze co innego przyszlo na myśl:)))
Pozdrawiam serdecznie:))) Przepraszam, że teraz, ale z czasem
miałam problem:( EK

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Ewo!
dodrze,że wspomniałaś o rycerzu.
Wiem,że Czytelnicy pytają;
-co ono tu wyprawia?
Chcę wyjaśnić.
W Poznaniu niedaleko Ratusza znajduje się pręgierz.
Na głowicy kolumny stoi postać kata,
w stroju rycerza z uniesionym mieczem,
który symbolizuje tzw. "prawo miecza",
czyli prawo do ferowania wyroku śmierci.
-to cała prawda.
Dziękuję i pozdrawiam.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • nie wiem dlaczego, ale pasuje mi tu dowcip pijany malarz staje przed lustrem komentując je jak obraz nie wiem czyje to płótno, ale kogoś sławnego hymm, tak właśnie mają się sprawy codzienne, widzimy co chcemy widzieć lub to co jest czyli codzienność
    • @.KOBIETA. Och nie, nie tak, M. :-) To jest wiersz O TOBIE. Wywołujesz burze w głowach (hormonach) mężczyzn ze swojego otoczenia charakterem i nieprzeciętną, podobno, urodą (nie w moim typie). Jeśli się nie zmienisz, będziesz wielokrotnie porzucana i raniona. Tak odczytuj ten wiersz. Ja nie aspiruję do Ciebie :-) tylko się o Ciebie martwię, nie chcę, żebyś sobie zrobiła krzywdę. Obawiałbym się nawet Ciebie adoptować :-)
    • a gdy nadejdzie Śądu czas i stanę u stóp tronu pokłonię ja się Panu w pas  i rzeknę bez pardonu rozkoszy rajskich nie chcę znać  ni wiedzieć gdzie się kryją lecz tam mnie panie Boże wsadź gdzie piją gdzie piją gdzie piją kolapsy grawitacyjne pochłaniają jony jak ukwiały chlorek sodu galaktyka wiruje i pszczoły zbierają więcej miodu to wiosna radosna sprawia że piwo lepiej smakuje...   a kucharz w kuchni polowej grochówkę wojskową gotuje !
    • zazdroszczę, bo nie mam, snów o których można tak pisać, wiem, mogą być męczące kiedyś miewałem sny nazywają odbiciem duszy jeśli to prawda, to pokazuje czego nie pragnie, dwoistość człowieka jest męcząca, ciągle musi się zmagać sam ze sobą, a ma tyle innych problemów patrząc z perspektywy na takie utwory, zastanawiam się jak AI poradzi sobie z psychiką ludzką, gdzieś jest baza danych w której to wszystko się kisi Pozdrawiam
    • Moim zdaniem autor nie ujmuje tu obłędu jako coś szkodliwego (chyba że dla samego PLa) ale jako rezygnację powodującą rozkład dnia codziennego i przygaszenie spowodowane brakiem drugiej osoby, w sensie rozkładu jest to obłęd, w sensie pożycia tylko rezygnacja. Głębokie przeżywanie utraty, aż do małego stop, gdzie sam nie daje akceptacji takiemu porządkowi rzeczy. Autor pokazuje tu ludzki wymiar tragedii osamotnienia, równie dobrze mógłby zamiast łózka, użyć wyspy jak w Robinsonie Crusoe. Obie postacie mają wspólny charakter, człowiek bijący się samotnie z myślami ociera się o utratę zmysłów. Pozdrawiam.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...