Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

W kuchni błyszczą garnki, popołudnie dopala resztkę
liści, a świat kręci się wokół środkowego palca. Tobie
ubywa, ubywa za oknem kwiatów. Bledną przedmieścia,
szukasz mnie pod błonką, a tam krusz ulic świeżo

powleczony asfaltem. Odmierzamy sekundy pijanego
walca: od latarni do automobilu. Od krwawej mery do sex
on the beach. Kim, do cholery, jest Sara? Piegowata twarz,
we włosach płoną sny, roi się. Słychać pomruk nocy, jej cień

maszeruje wraz z nią, ociera się i znika pod stopami,
jak przekłuty odcisk. Pustoszeją przedmieścia, gwiazda
polarna jak samotna rybitwa oblatuje miasto. Tymczasem
Sara leży na łóżku, to dopiero prolog, minuta na demontaż?

Opublikowano

Masz fajny, soczysty język, a to wciąga czytelnika, przynajmniej takiego jak ja.
Ostatni wers jakoś nie pasuje mi do reszty, ale to tylko moje odczucie. Poza tym,
wiersz jest świetny, ma swój smak i klasę. Kupuję ten produkt.

Opublikowano

o łatko, słabsze, wg. mnie
czepiam się ?

obudziłam sie przy: Kim do cholery jest Sara?


pozdrawiam

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Znam jedną i wiem, że to nie tylko piękne imię;)
Wiersz dobry. Jakieś inspiracje O'Haryzmem czy też czymś bliskim temu?
"O krok od nich" jest świetną antologią, polecam;)

Pozdrawiam

znamy, znamy;)
raczej J.Berryman, ale to nie ta dykcja;) pozdry
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Znam jedną i wiem, że to nie tylko piękne imię;)
Wiersz dobry. Jakieś inspiracje O'Haryzmem czy też czymś bliskim temu?
"O krok od nich" jest świetną antologią, polecam;)

Pozdrawiam

znamy, znamy;)
raczej J.Berryman, ale to nie ta dykcja;) pozdry
a no tak, "Piosenki snu" są niezłe;)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Leszczym   Linda i Chris jako punkty odniesienia dla wewnętrznych demonów? Świetne  zestawienie. Bardzo stylowy smutek. 
    • @Berenika97

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      , fajne!
    • @Migrena   Dla mnie tu jest  ukazana bliskość z drugim człowiekiem jako proces biologicznego „zakażenia”. Ta obecność jest toksyczna, twardnieje jak wapno - podmiot liryczny jest zakładnikiem we własnym ciele, które zostało skolonizowane przez pamięć o kimś innym. Wywołuje kliniczne wrażenie - jak fizjologiczny rozkład, jak stan zapalny. Świat kurczy się do rozmiarów ciała, a potem zapada się jeszcze głębiej. Zakończenie to jakby walka o siebie - „Wykrztusić siebie do czysta” - brzmi jak krzyk kogoś, kto tonie we wspomnieniach. A puenta - to lęk przed tym, że można utracić siebie.   Bardzo niepokojący wiersz zbudowałeś tym razem, jak biochemia uczuć. Robi wrażenie. 
    • Oj, miewałam tak. Nie lubiłam tego uczucia. Czułam się słabo. Z czasem dopiero polubiłam - kiedy zrozumiałam, że najlepszą obroną jest atak ;)
    • Ona jest jedna, dla mnie i dla ciebie. Dwie twarze ma i obie prawdziwe. Nasza doskonałość, to świętokradztwo, Bo święte życie dane człowiekowi.   I nam nie wolno nigdy przestać marzyć    Bo tu  jesteśmy dla ludzkiej miłości, Dawania, brania, tęsknoty, zazdrości. To On nas stworzył ludźmi - aniołami, Dla cnoty i grzechu,  dla bólu, rozkoszy. I On, nie w porę, przyjdzie nas osądzić.   Dla rozgrzeszenia i dla ukochania Bierzmy z miłością, bo oddamy z duszą, Gdy przyjdzie pora, wtedy Jego wola Na miłosierdzie lub na sprawiedliwość. Z miłości jesteś i do niej powrócisz   Nie wstydźmy się swych błędów,  (w piosence to Ref. x3) Dziękujmy za porażki, Chciejmy kochać jak człowiek, A śnijmy jak anioły. Kajdany nośmy z dumą, Dla wyzwolenia łaski.   Z  obu Jej imionami, Eros – Agape, Pozostańmy wierni losowi człowieka. Żadnego z nich nie wolno się wyrzekać.     [Wybaczcie mój sentyment do gitary elektrycznej i niekanoniczną aranżację dla poezji. Grałem i czasem gram „na wiośle”, ale na co dzień tylko akustycznie. Nagranie z AI, koprodukcja moja. W piosence zmieniłem kilka sylab, bo tak lepiej zabrzmiały]  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...