dzień

[fiona23]

Leniwie zwlokłam się z łóżka. Poczłapałam w stronę okna, znowu pada deszcz.Pani depresja już się do mnie ponuro uśmiecha i patrzy mi w oczy jakby chciała powiedzieć nie wygrasz ze mną jestem silniejsza.
Chyba śnisz pani d obudź się wreszcie to ja cię zniszczę lekami i terapią, już nigdy nie zeżresz moich marzeń.
Jakich marzeń Fiono?
Tych o elfach i wróżkach czy o kryształowym pałacu. Czy może tych, że ocalisz się przed nikt.
Nie zgadłaś pani d..
Marzenia mam całkiem inne, ale nie będę Ci o nich opowiadać nie zasłużyłaś by o nich słuchać..
Nastał dzień drugi piękny i słoneczny.Gdzie jest pani depresja?Porwał ją książę wiatr i zamkną w wysokiej wieży strzeżonej przez groźnego smoka.Już pani d nie wróci nękać mnie koszmarami przegrała...
I kto okazał się silniejszy?
Ja Fiona wyjątkowa osóbka

Któregoś wiosennego poranka groźny smok zapadł w zbyt głęboki sen i pani depresja uwolniła się z wieży i przyfrunęła do Fiony znowu ją straszy w dzień i w nocy i uśmiecha się.
Teraz książę wiatr pisze listy z przeprosinami, ale Fiona nie przyjmuje przeprosin.Zawiodła się na księciu wietrze po raz kolejny się zawiodła i nie ma już siły walczyć.
pokonała ją pani depresja i samotność.
Fiona zamknęła za sobą drzwi do realności.Zaczęła otaczać się nierealnymi postaciami, zaczeła mieć omamy i urojenia, coraz częsciej pani d podawała truciznę samotności, bólu, smutku.
I teraz biedna dziewczynka siedzi w białym kaftaniku; przez zakratowane okna ogląda wschody i zachody słońca, rozmawia z Kryształową królewną i elfem, a trucizna przepływa przez jej organizm, coraz bardziej
zabierając realizm i nadzieję na lepsze dni...
A co z panią depresją?
Siedzi jeszcze na parapecie, ale się nie uśmiecha, płacze, że taką krzywdę wyrządziła wrażliwej i samotnej Fionie.I postanowiła. Wyskoczę przez okno,zabiję się szybko.Dziewczynka nie będzie już cierpiała.
Musi od teraz być szczęśliwa....Ja już nie chcę zabierać ludziom marzeń, piękna i życia.
Wyskoczyła przez okno pani d,dwa dni męczyła się w szpitalu.Nie odratowali jej
A Fiona wyszła z białego kaftanika, ma realną przyjaciółkę i niezwykły świat wyobraźni.
Fiona jest wyjątkową królewną, mądrą i dobrą.

[Ignacy Szembaum]

Lol Ja proponuje zamianę imienia pani d na bardziej młodopolską i tetmajerowską Odepreśnicę.
Ogarnia, osacza, obejmuje czarnymi ramionami swemi itp.

A tak w o ogóle symblizm dosyć dosłowny. Ciekawie potraktowałaś tą problematykę... Pytanie jeszcze o gatunek bo żaden mi tu na myśl nie przychodzi. W bajkach występuja zazwyczaj personifikowane zwierzęta (czepiam się do granic, wiem...) Wiersz - nie za bardzo, opowiadanie jeszcze mniej. Coś pośredniego. Widzę że lubisz pisać takie "spuszczone z łańcucha formy" teksty. Czekam na więcej. Nie chcę się wtrącać, ale chętniej przeczytałbym trochę dłuższy i o bardziej rozwiniętej symbolice.
Uwaga: Możesz wspomagać się tu atmosferą, kolorystyką etc.

[Pancolek]

Jestem zdecydowanie na nie. Może w Twoim pamiętniku wyglądałoby to znośnie, ale tutaj nie. Pozdrawiam

[Jimmy_Jordan]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Podzielam zdanie kolegi. Nie rozwijaj tego, zacznij jakieś regularne opowiadanie, a jestem przekonany, że odkryjesz inne, lepsze pisanie, które będzie dawało czytelnikom przyjemność a nie wpędzało ich w depresję.
pozdrawiam jimmy