Byłem

[Pancolek]

ostatnim spojrzeniem obdarowałem dygoczącego lekarzynę
ktoś się szamotał koło mego łóżka
całe życie miało przelecieć mi przed oczami
tak słyszałem
mówili także że ujrzę tunel
że bramy niebios się rozchylą
lub bezdenny mrok wchłonie moją duszę
w zasadzie nie poczułem kiedy to się stało

byłem słodkim dzieckiem o bystrych czekoladowych ślepiach
czasami zawodziłem oczekiwania
czasami łechtałem rodzicielską dumę
teraz to nie ma znaczenia

pojawił się niespodziewanie
nie pytał kim jestem dokąd zmierzam
wiek przecież nie gra roli
słudzy śmierci nie pytają o nic
jedynie dokonują swoich rzezi
tkanka po tkance do ostatniego tchnienia

[katttka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

zastanawiam sie nad tym, że najpierw jest że ktoś/coś sie pojawił ( l. pojedyńcza) , a potem piszesz słudzy...czyli liczba mnoga...a nie powinna być jedna , taka sama? ale to moje zdeanie tylko>..pozdrawiam:)

[Pancolek]

ale słudzy śmierci to nie podmiot liryczny :) Tylko bohaterowie. Ja również pozdrawiam :) Dziękuję za komentarz

[katttka]

ja rozumiem, ze to nei to samo, ale chodzi mi o to zestawienie:

pojawił się niespodziewanie
słudzy śmierci nie pytają o nic
bo ja to rozumiem, że ci słudzy sie pojawili tak?

[Pancolek]

pojawił się on, który należał do nich :) Tak bym to ujął :)

[katttka]

to teraz rozumiem:) serdecznosci:)

[ula]

po pierwszym czytaniu nie przypadła mi do gustu pierwsza część wiersza, jednak po kolejnych smagnięciach badawczych trikolorowych jestem coraz bardziej na tak...

ciekawie ujęty temat.

pozdr, ulka:-)

[Pancolek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Bardzo dziękuję za chęci do kilku smagnięć mojego tworu :) Pozdrawiam