kontemplacja

[Łukasz Kupczyński]

Przyjść wtedy, kiedy nie trzeba
Bezwiednie zawiesić wzrok
Uśmiechnąć się lub nie
Wypić kawę w milczeniu
Wziąć głęboki oddech
Próbując wchłonąć światło
Zgubić się w pół zdania
Obawiać się czekając
Rysować coś bez sensu
Obserwować w ciszy
Szukać horyzontu
Usilnie i bezsilnie
Studiować dłonie
Konary drzew prześwietlać
Odmierzać długość drogi
Zgubić się w gęstej trawie
Słuchając śpiewu ptaków
Zamyślić się nie myśląc
Położyć się na ziemi
Rozprysnąć się jak bańka
Wśród drzew latem pachnących
Pobiec i nie wrócić
Powrócić, lecz powoli
Poranić i ukoić
Uśmiechać się choć w bólu
Przebaczać
Wierzyć w każde słowo
Zachować tylko dobre
Nic nie definiować
Marnować cenne chwile
Przepuszczać czas przez palce
Kochać, mocno kochać
Poddać się wyrokom
Ust swych nie otworzyć
Nie bronić się przed nikim
I czekać.

[Witold_Adam_Rosołowski]

Panie Łukaszu - wygląda mi to na regulamin pracowni poezji - osobiście przyjmuję do wiadomości - lecz przyjąć mogę tylko te ostatnie -

...Nie bronić się przed nikim
I czekać...

pozdrówko W_A_R
ps. troszkę gryzie się "nie" przed strofą "wypić kawę ... "

[Arena Solweig]

chcialabym, bez samokontroli, ot tak...
mozna wiele jeszcze uzupelnic, ale dla lepszego samopoczucia ciut bym skrocila, bo pomimo ze to zyczenia, wydaja sie jak katalog nakazow, ale ladnie to wszystko powiedziane. Pozdrawiam Arena

[Joanna_W.]

Ma w sobie dużo treści. Ładnie napisany, pełen osobistych akcentów.

Kilka życzeń jest mi szczególnie bliskich , jak choćby to:
"Rozprysnąć się jak bańka
Wśród drzew latem pachnący",
albo :
"Przebaczać
Wierzyć w każde słowo
Zachować tylko dobre
Nic nie definiować "

Pozdrawiam i życzę , by kontemplacja była ukierunkowana, bo wszystko naraz musi przytłaczać.

A.