Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Do wszystkich, których to obchodzi (a propos 9 w skali Beauforta)


Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Niniejszym informuję, że duża ilość komentarzy zamieszczonych od razu, w krótkim czasie, nie oznacza, że teksty nie zostały w miarę dokładnie przeze mnie przeanalizowane. Czytam je zawsze kilkakrotnie, nie komentując "na gorąco". Potem tylko piszę komentarze, często na podstawie notatek z lektury.
Rzadko komentuję, dlatego staram sie komentować wszystkie teksty po kolei, oczywiście w miarę moich możliwości. Nie wybieram tylko tekstów dobrych albo tylko złych, albo tylko znajomych autorów. Nie czytam komentarzy pod tekstami (zazwyczaj) dlatego przepraszam, jeśli zdarza mi sie dublować czyjąś opinię. Zawsze staram się być rzeczowa i uzasadniać swoje opinie.
Oczywiście - nobody's perfect. Dlatego mogę się mylić, mogę nie uzasadnić, mogę nie być rzeczowa, za co przepraszam. Podobnie jak za głupi wątek na forum :)
Pozdrawiam, j.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Ja bym zmieniła zapis, np. tak:

Mogę się mylić, mogę nie uzasadnić, mogę nie być rzeczowa.
Za co przepraszam?


;-D
Pozdrawiam.

a ja Joaxii rozumiem
też kiedyś tak robiłem
aby być ze wszystkimi
i nic do jej komentowania nie mam

z ukłonikiem i pozdrówką MN
Opublikowano

Joaxii - nie wiem o co chodzi, ale wnioskuję, że ktoś musiał sprawić Ci przykrość i posądzić o komentowanie "niezgodne z jego wyobrażeniami" (szeroko pojętymi). nie wygłupiaj się i za nic nie przepraszaj - kto tu troszkę jest i czyta więcej niż to co sam zamieszcza, wie jak komentujesz i nie będzie kręcił nosem :) rób swoje a będzie dobrze i niczym się nie przejmuj.

pozdr. a

Opublikowano

Dzięki :)
To nie kwestia przykrości - chciałam tylko ubiec potencjalnych krytyków moich komentarzy. Nie chcę też, aby ktoś poczuł się zlekceważony faktem, że zamieszczam komentarze w tempie małego tornada.
Ktoś rzeczywiście zauważył, że zamieściłam tyle komentarzy niemal "ciurkiem", ale w życiu nie posądzałabym tego Ktosia o próbę sprawienia mi przykrości :)
Dzięki za słowa wsparcia :)
Pozdrawiam, j.

Opublikowano

Nie ma się z czego tłumaczyć - koment to koment, a czy się Autorowi danemu podoba, czy nie, już problem Autora. A sięganie po takie argumenty, że ktoś coś za szybko, jak widać są bezzasadne, ale Autor chwyta się wszelkich sposobów, żeby się bronic.
Szczególnie, że sam tak czasem robię (tyle, że bez notatek ;)

Opublikowano

Ktoś -
Bije się w pierś (nieokazałą, ale zawsze to pierś).
Posypuje głowę popiołem (i tak mu się należało w ta pora).
Tylko do Canossy nie pójdzie - za daleko (znaczy: nie ma na bilet).
Obiecuje (sobie) nie żartować na bieżąco (czyli nieodpowiedzialnie? ;).
Wesołych Świąt Wszystkim, którzy zechcą życzenia przyjąć.

pzdr. b

ps. W zasadzie to chodziło nie o TEMPO, ile o siłę argumentów (każdy dostał uzasadnienie rzeczowe w kilku punktach) i MOC fali zalewającej panoszący się w orgowej mątwie kicz.

I tak a'propos - sorry ;)

Opublikowano

A wiesz Joasiu, że dokłądnie o tym pomyślałam jak wczoraj widziałam powiększającą sie ilość Twoich odpowiedzi. Tzn. takie miałam przeczucie, że zaraz ktos Ci to napisze. A to dlatego, że ostatnio pod wierszem Pameli przeczytałam dyskusję o tym jak to komentarze, które sa umieszczane "hurtowo" są nierzeczowe i mniej dokładne. Nic bardziej mylnego, gdyz ten kto widzi narastające komentarze nie wie ile razy ta komentująca osoba przeczytała te wszystkie wiersze wcześniej i ile czasu sie nad nimi zastanawiała zanim dodała te wszystkie komentarze.

Ja osobiście robie tak samo. Szczególnie widać to po weekendzie, kiedy z powodu braku internetu nie mogę komentować. Wtedy lecę po kolei po wszystkich wierszach i kiedy chce jakis skomentować to komentuję.

Joasiu oni sie powinni cieszyć, że tak dobra poetka skomentowała ich wiersze, a nie marudzić.
Ja tam zawsze czekam na Twój komentarz z nieciepliwością.

Pozdrawiam
i komentuj częściej:)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • żyjesz znaczy twoi przodkowie  poprzez ichtiostegę sięgają  mokradła    schowaj foremkę menniczą  pieniądz kruszczowy  nie starczy    krew ludzka niesie nieznane    Łużyczanie z Wietrzykowic Celtowie rozmyci przez German  Wandalowie  łamiący miecze do pochówku Goci na wydmach Bałtyku  dziś przez ten moment Słowianie    ostatnie wyzwolenie 1992  Borne Sulinowo    jeśli nie wyznaczysz linii przebaczenia  jak ciało wrzucone w Poleskie jezioro  wypłynie na wiosnę innym   światy są połączone    podniesie topory z Wołyńskiego krzemienia pasiastego w grobach  Anatolijskich rolników pod Kujawskimi lasami    wszystko się styka    umocuj się w szlachetnym zwyczaju krzyży pokutniczych    szczątki ciał  wyglądają na   przejście   
    • @Berenika97 Smutny wiersz. W obliczu tylu trudności zatracamy swój sens. Kiedyś za "komuny" praca była najważniejsza, dzisiaj też nic się nie zmieniło, tyle tylko, że czasem nawet tej pracy jest mniej. No i przeciwieństwa, które atakują z każdej strony, hejterzy itd. Mowa nienawiści, nie wszyscy są w stanie temu sprostać. Wypada tylko żywić nadzieję, ale i ona w Twoim wierszu jest między bólem. 
    • @Berenika97 Pomyślę nad tym. No i dzięki, jak zawsze. Pozdrawiam. 
    • „Moje drogie dziecko”   Przy okiennicy stoi - kołyska zdobiona Pluszaki i misie kryje kocyk mały; Grzechotki, piłki, klocki - dzieciństwo usłały Kredkami pomazana – jedwabna zasłona.   Pieluch stos nazbierany; ojcowski pot spływa A ileż wszystkie chwile - cenę nosić będą - Przez obowiązków trudy, zwątpienia przebędą – Niezmierzoną radością; Co wciąż będzie pływać.   I gdyby wszystkie cuda prawdą objawiły - Żyłbym spokojną ciszą – domu rodzimego I kochał syna swego — nienarodzonego. A jego błogie śmiechy echem wszem odbiły   Lecz mego bym nie spisał - dzieła ponad góry; Co pamięć niosło chwałą przez wsze pokolenia. Pod mą ręką powstawszy, jak posąg z kamienia! I z nim jakoby z dzieckiem – patrzę razem w chmury…
    • @karenka – może otworzyć przeciwległe okno i drzwi w odpowiednim momencie (mały przeciąg

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      )
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...