Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

To nic

M._Krzywak
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

M._Krzywak

M._Krzywak

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Mam do pana prośbę - nie może pan się wreszcie odczepić i znaleźć sobie inne hobby? Jeżeli jakaś mania pana prześladuje, to tutaj nie ma miejsca na terapie.
Cenzor poezji się znalazł, idź pan Rebelais'a sobie pozwij.

http://www.poezja.org/debiuty/viewtopic.php?pid=400884#400884

A tutaj pan sobie może podyskutować, a nie ględzić mi pod tekstami.

1. Kolego nie tym tonem.
2. To nie jest moje hobby ani nie mam mani przesladowczej.
3. Nie cenzuruję poezji ale wyrażam swoją opinie dotyczącą używania wulgaryzmów m.in. w poezji. Jestem zdecydowanie na nie. Swoje racje wyłozyłem podczas rozmowy z Kolegą oraz Soxratesem.
4. "a nie ględzić mi pod tekstami" - ględzić (lekceważąco) mówić rozwlekle, nudnie, bez sensu - nie życzę sobie aby Kolega wyrażał sie o tym co robię pogardliwie i bez szacunku.

Odsyłam do linku.

Joasiu - nie nerwuj się, pan jest męczący, to prawda, ale mnie to tylko spotyka :)

I dziękuje za resztę wpisów - przy najbliższej okazji będe odpisywał, jak zwykle muszę zajmować się bzdurami.
M._Krzywak

M._Krzywak

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Ja też w sumie tak uważam, ale figiel się duży z tego zrobił :)
No, ale jakby wszyscy myśleli tak samo, byłoby nudno. A tak mamy przyklad pewnych zachowań i te sobie spokojnie badamy :)
L. A. Azory City pozdrawia z pętli - :)
Fagot

Fagot

Opublikowano
Opublikowano

A więc to jest ten sławny wiersz od którego cała heca z cenzorem się zaczęła :-)
Chciało by się zacytować Szekspira: wiele hałasu o nic, choć oczywiście nie mam na myśli wiersza tylko środek stylistyczny jakiego użyłeś. Wiersz natomiast bardzo interesujący.
Pozdrawiam

IN

IN

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


chciałam jeszcze dodać, że wykazuję pełne zrozumienie
są powody do wkurwienia
a rzeczy trzeba nazywać po imieniu
bo jak człowiek dusi w sobie, to jest sfrustrowany
a od frustracji tylko krok do czegoś gorszego ;)
osobiście lubię sobie ulżyć jak prowadzę autko ;)

a teraz do Pana Kolegi Bartka Bartka: przyklnij se człowieku raz a dobrze, Pan Bozia z pewnością Ci wybaczy

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Leszczym
      ulotność

      Przez Leszczym · Opublikowano

      @Poet Ka Równie interesującym jest to czego poezja nie wie i nie ogarnia ,)
    • Nata_Kruk
      Gdzie rdzewieją miecze: 98. Lustro

      Przez Nata_Kruk · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

          Z całości wybrałam jak wyżej, ale całości plus. Nie zagłębiam się w czasokres, w którym żył Agranin, a może powinno się... Czytam Twoje myśli zawsze z dużym zainteresowaniem. Pozdrawiam.    
    • Poet Ka
      ulotność

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @Leszczym dzięki 

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       
    • Kwiatuszek
      Inna rzeczywistość cz.III

      Przez Kwiatuszek · Opublikowano

      Pobocze było w miarę stabilne, ale  nie pozwolono mi nim iść. Byłoby zbyt łatwo. A przecież, gdyby było łatwo, nie nauczyłabym się niczego.    - Jak długo, do cholery, mam się jeszcze uczyć?! - klęłam sama do siebie, wywracając się w śliskiej koleinie.   - Po co mam być jakąś super wykształconą duszą? Po co, Boże? Czy nie wystarczy Ci to co umiem, co widzę, co zrozumiałam???      Ktoś pewnie odpowiadał mi gdzieś w środku, ale byłam zbyt zmęczona i rozgoryczona, żeby usłyszeć jakikolwiek szept z wewnątrz.     Jedyne czego nie dało się nie zauważyć, nawet w stanie skrajnego wyczerpania, to znaki. O, tak! O znakach sporo czytałam. Mogłoby się wydawać, że to paraduchowy temat. Że tylko nieliczni i zainteresowani mają z tym styczność. Przekonałam się na własnej skórze, że jednak nie.      Na początku, kilka lat temu, spotykałam je niemal na każdym kroku. Zaczęło się całkiem niewinnie od kilkakrotnego zobaczenia " lustrzanych" godzin. Typowe jedenastki. - Zaczyna się. - pomyślałam. Poczułam się mało komfortowo z racji tego, że kiedyś bywało już podobnie i nie zwiastowało to, bynajmniej od razu, pomarańczy na dębie.       Wcześniej miałam kilka wielkich marzeń i wydawało mi się, że przecież mogą się spełnić. Jaki problem? Postaram się, dostanę to, czego chcę. Przecież mi się należy. Owszem być może się należało, ale coś za coś. Żeby powstało nowe, najpierw musiało runąć stare. A świadomości tego akurat wtedy jeszcze nie miałam.    
    • Leszczym
      ulotność

      Przez Leszczym · Opublikowano

      @Poet Ka Bardzo fajny pomysł na wiersz ;)

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...