Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

* * *(ten człowiek)

Gość

Przez Gość
w Wiersze gotowe - publikuj swoje utwory

 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Gość

Gość

Opublikowano
Opublikowano

ten człowiek
mocujący się
z piątą setką wódki
to znany poeta

rozmawiamy o poezji
prozą życia

opowiada
jak w latach pięćdziesiątych
w redakcji sztandaru młodych
poznał Gałczyńskiego

Mistrz
przyniósł
wiersze

redaktor
w czerwonym krawacie
wyrzucił je do kosza
radził nie wracać

zaczarowaną dorożką
pogalopowali
do najbliższej knajpy
wznieść toast za poezję
i socjalizm

Antoni Leszczyc

Antoni Leszczyc

Opublikowano
Opublikowano

Powtórka z rozrywki, bajka o kwiatkach do kożucha i poprzednim systemie.

Napisane wciągająco, ba, interesująco nawet - ale i tak nie w moim typie. Do polityki jak Piłat - zwłaszcza tej minionej.
Co nei zmienia faktu, że z chęcią doczytałem do końca. Mimo, że poezja biała jest dla mnie cięzkostrawna.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Berenika97
      Mleczne drogi

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Proszalny   Czy to tekst o tym, że najciemniej jest pod latarnią ! :) - a w tym przypadku pod świecą własnych myśli? Miaukot wabiący w stronę gwiazd to świetny przewodnik po tej nocnej wędrówce. Bliskie każdemu, kto choć raz poczuł się obco we własnym domu.
    • Poezja to życie
      Czasem

      Przez Poezja to życie · Opublikowano

      Czasem    Powstrzymuje się  Od gniewu    Czasem    Żyje jak chcę  Iluzją przeszłości    Gdzie czas zostawia  Ślad w mojej świadomości    I w moich snach 
    • Berenika97
      John Doe

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Proszalny   To, że pisałeś "co w duszy grało" bez planu - to nadaje tekstowi autentyczności. Ta niejednoznaczność (czy istnieli, czy są duchami) jest intrygująca i wzmacnia tekst. Twoja metafora latarni jako duszy, która gaśnie - bardzo mi się podoba. I tak, John nie jest stracony. Właśnie w tym, że walczy ze sobą, że próbuje rozpalić światło na nowo dla Lyanne, nawet gdy przez lata wygaszał je w sobie - tkwi jego odkupienie. Miłość go nie zbawia od razu, ale daje szansę. A to już dużo. Co do Poe - warto przeczytać "Upadek domu Usherów" i "Ligeja ". Zobaczysz, jak blisko jesteście w tej atmosferze nieuchronności i powracającej ukochanej. A morskie latarnie... tak, jest w nich coś hipnotycznego. Samotność, która może być zarówno więzieniem, jak i azylem.
    • Berenika97
      fala

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @hollow man   To jeszcze nie zacząłeś?    Kryminał to świetna, prawie interaktywna zagadka logiczna. Przecież nie konsumuje się treści biernie- podświadomie (lub całkiem świadomie) wchodzi w rolę „detektywa z fotela”. Mózg musi nieustannie przetwarzać rozproszone informacje i budować z nich spójną całość. Jeśli autor podrzuca „fałszywy trop” , umysł musi nauczyć się odróżniać szum od istotnych sygnałów. I tak dalej, i tak dalej - tworzy odpowiednie połączenia neuronowe. :)  Zawsze chciałam zostać śledczą. :))) 
    • andrew
      Mleczne drogi

      Przez andrew · Opublikowano

      @Proszalny Szkoda, że nie przeczytałeś całości ,tego co napisałem.  Zbyt często rzucamy tylko okiem.  Pozdrawiam. 

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...