Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Spojrzeć miłości w oczy
Jak to jest?
Jak brzmi milczenie dwóch serc?
Tak ciężko zrozumieć nam co serce na mówi
Miłości choć piękna to zwodzi ludzi
Umrzeć z miłość czy to nie piękne?
Za miłość, przez miłość? To nie pojęte
Uczucie, wiedzie ze sobą pokusę
Miłość potrafi opętać rozum i dusze,
Nie szukajmy miłość
Pomiędzy chwilami, ona do nas przyjdzie sama
Kiedy? Nie będziemy wiedzieć sami,
Nie otwieraj drzwi na próżno
Miłość zapuka bo stoi tuż za drzwiami
Nie wejdzie w życie z brudnymi butami
Miłość czasem się z nami bawi
Poddając próbą oddania
Umacniając myśl że to na pewno
ta osobą warta kochania

Miłość jest w nas od dnia narodzenia
Miłość każde dobro docenia
Nagradza tych wytrwałych w swych uczuciach stałych
Miłość to dar co łączy ludzi w pary
To tak jakby dwie połówki się spotkały na jednej drodze
Miłość to co najmniej dwoje
Reszta jest bez znaczenia
Miłość słynie z wyrozumienia
Pomaga w chwili zwątpienia
Wyciąga wyraźną dłoń
Spójrz bo ominiesz ją
W tym ciągłym pędzie, otwórz oczy miłość jest wszędzie
Trzeba znaleźć własną, miłość ukrywa twarz pod maską
Będąc namiastką, ukrywanego piękna
Które posiada miłość nie jedna
Miłość to pewna przepustka do raju
Za miłość od Boga dziękuje Panu!

Serce kieruje miłością? Czy miłość sercem?
A może miłość to, to kim jestem
Kim jest każdy z nas
Miłość wynikająca z Bożych łask.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Witaj - święte słowa - miło Alicjo że byłaś  -                                                                             Pzdr.serdecznie.
    • @MityleneW tekście klisza goni kliszę. I nie jest to dobra wiadomość dla wiersza, gdyż stworzony z tych przewidywalnych klocków obraz intymności ma wartość jedynie sentymentalną. Skądinąd pod utworem znalazło się bardzo ładne zdjęcie. Jest w nim materiał na niebanalną metaforykę, jeśli udałoby się połączyć fotograficzną reprezentację z przekazem lirycznym.    Jeden obraz mnie zatrzymał.  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Wiatr i szept - uruchamiają zazwyczaj mój czujnik grafomanii, ale tutaj go świadomie wyłączyłem, gdyż zazwyczaj 'szept' odsyła do znaczeń dużo łagodniejszych niż 'smaganie' - skoro napisałaś inaczej, znaczy - coś się dzieje. W tej metaforze szept ma moc, siłę uderzenia, wysoką temperaturę, którą przekazuje dalej, poprzez ruch powietrza oraz czysty przepływ energii. Zasadniczo tu znalazł się prawdziwy środek ciężkości tekstu, który najlepiej koreluje z treścią przekazaną za pomocą ilustrującego utwór obrazu.   AH
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Witaj - zgadza się  - wystarczą proste słowa - dziękuję za czytanie -v                                                                                             Pzdr.serdecznie. @aff - @Berenika97 - @Poet Ka - uśmiechem wam dziękuję -  Witam - miło mi że tak twierdzisz - dziękuję -                                                                                     Pzdr.pogodnie. Witaj - dziękuję za ten piękny obraz -                                                                     Pzdr.zadowoleniem.
    • @APM Moim zdaniem ten utwór niepotrzebnie uderza w emocjonalny dzwonek. Czysta obserwacja natury sama w sobie dostarcza wysokogatunkowego paliwa, nie trzeba już podsycać wrażeń odbiorcy. Wiatr, cisza to słowa - pułapki; lepiej omijać z daleka, a zwłaszcza nie zestawiać ich razem, aby do wiersza nie zakradła się banalność. Nadużywane generalnie, przestają być poetycko nośne.  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      To jest mocna kanwa. Resztą poddaj surowemu audytowi.   AH
    • Ktoś przede mną liczy drobne.   Za mną ktoś patrzy na zegarek.  I jeszcze ktoś  poprawia koszyk,  jakby ustawienie rzeczy, miało ostateczne znaczenie.   Wszyscy jesteśmy w kolejce, po coś więcej niż chleb i mleko.   Ale nie mówimy tego głośno.   Bo może właśnie to milczenie, trzyma nas jeszcze w całości.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...