Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

niebo się skrapla nad przełęczą
nad dachem gęsta zawiesina
przez mgłę nie widać horyzontu
a krok do przodu zrobić trudno

zbierasz na drodze wciąż kamienie
ze swoim bólem je oswajasz
nowe kształty potężnym ciosem
oprawiasz złotą tajemnicą

silniejszy ty od przeznaczenia

Opublikowano

cześć Vipero ;)
co to za wężowy tytuł? jeszcze sobie poczytam później. na szybko jak zamienisz w 2.2. "z" na "i" (lub dodasz, ale zamiana jakoś mi fajniej) to wszędzie będzie równo 9.

pozdrawiam

Opublikowano

Pierre!
wiem, wiem,
Muszę zdradzić -niechętnie ,
że wiersz chcę komuś zadedykować.
Sama nie wiem czy nie za dużo tu powiedziałam...
ale pewnie tak zostanie:)))
Uwzględnię podpowiedzi Spiro:))
Dzięki ,pozdrawiaM.

Opublikowano

mam niejakie watpliwości co do "potężnego ciosu"...
cios sam w sobie ma już siłę - potęgę (co nie oznacza, że nie może być jeszcze silniejszy;))
a może zamiast "potężny" coś co podkreśliłoby jego ekspresję?
coś jakby - nagły, zręczny... prężny...? sama nie wiem...
to takie luźne wrażenie po pierwszym czytaniu... :)

Opublikowano

przestań z tym syczeniem. pojechałem na chwilę na stacje, wyszło jakoś tak: sssóssstka za ssstówę i tssseci program. ladę facetowi prawie zaplułem. fuj.

dedykowany? hmm, teraz ja będę zazdrościł. niesprawiedliwy ten świat

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • trzy najpiękniejsze słowa szacunek przyjaźń i miłość choć spięte jedną klamrą zbyt często obłudnie puste puste i ciemne jak noc pomimo że w każdym tli się dobra iskierka która życie upiększa
    • @Konrad Koper Miło mi :)  
    • @Lenore Grey Szanuję taką koncepcję, choć dla mnie to wciąż trochę tak, jakby dostać pięknie pachnący deser, który okazuje się być tylko atrapą z cukru – oko cieszy, ale głodu nie zaspokaja. :) Niemniej cieszę się, że tekst trafi do odpowiedniego działu, tam na pewno znajdzie swoich koneserów 'nieliniowości'. Powodzenia w dalszych eksperymentach!  Serdeczności :)
    • plaża była pusta rozciągnięta jak język sucha od słońca i wiatru ona miała sól na ustach i oczy zbyt jasne jakby widziały więcej niż trzeba on niósł w sobie noc ciężką jeszcze nie do końca przeżytą piasek parzył stopy wchodził między zęby zgrzytał w środku szli za daleko tam gdzie nie było już śladów tylko wiatr i własny oddech dotknął jej nagle jakby coś w nim pękło bez ostrzeżenia odpowiedziała od razu jak ogień który nie ma już powrotu ich ciała nie były delikatne ścierały się jak kamienie mielone w gardle rzeki sól wchodziła w skórę w oczy w usta wszystko szczypało wszystko było za bardzo on wbijał dłonie w jej plecy jakby chciał się utrzymać przy czymś żywym jakby pod skórą było coś co mogło go ocalić ona ciągnęła go niżej w piasek w siebie w ciemniejsze miejsce nie było rytmu tylko uderzenia nierówne głodne krew przyspieszała szarpała się jak zwierzę zamknięte w za małym ciele morze obok uderzało i cofało się jakby coś pamiętało ale nie chciało powiedzieć krzyknęła raz krótko jak przecięcie potem już tylko oddechy ciężkie rozbite leżeli długo lepcy od soli i piasku jak po walce słońce wypalało z nich resztki myśli nie patrzyli na siebie bo było za blisko fala doszła wyżej dotknęła ich stóp zimna obca jakby coś sprawdzało czy jeszcze żyją i kiedy wstali nie byli już tacy sami jakby morze coś w nich zabrało i zostawiło miejsce które nie chciało się zamknąć              
    • @Alicja_Wysocka Zgoda !! Ujęła myśl...    
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...