Ale, Adam...

[nanika]

I był też sobie Eden piękny i spokojny
A posrodku Edenu
w samiusieńkim centrum Bóg posadził zło
To zło pęczniało i kusiło swym majestatem
z dnia na dzień coraz bardziej
Obrosło w cudowne obietnice
aż się prosiło by je dotknąć
Pamietam ze wtedy pamietałam
ze Bóg zabronił
Choć tak bardzo chciałąm spróbować
I pewnego dnia z czystej ciekawości
może by zrobić Tobie na złość
a może by w końcu ktoś się mna zainteresował
I zobaczyłam jaka jestem pusta
nic nie warta
Schowałam swoje uczucia pod ubranie
uciekłam stamtąd
bo przejrzyste dobro mnie przerażało

[Tristan 350]

Powiem krótko, Zawaliłaś ten wiersz po mistrzowsku! pomimo powtórzeń i stwierdzeń oczywistych wypływających z poprzednich wersów, plączesz fałsz z prawdą.
"w samiusieńkim centrum Bóg posadził zło
To zło pęczniało i kusiło swym majestatem
z dnia na dzień coraz bardziej
Obrosło w cudowne obietnice
aż się prosiło by je dotknąć"--->wszyscy dobrze wiemy że Bóg nigdy nie zrobił nic złego, więc jak mógł Zasadzić zło?
Końcówka też mi nie pasuje, bo zostali wygnani nago, więc z kąd ubrania?Popracuj nad nim da się uratować.