Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

[ wiersz o miłości ] Miłość to..

redis

Przez redis
w Archiwum

 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

redis

redis

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Miłość to krąg,
Rozkwitłych cieni,
W kwiaty tak bliskie
Rytmowi Ziemi.

To skryte pamiętniki
Zebranych spojrzeń,
W iskrzącym potoku,
Nabrzmiałego stoku.

To morze codzienne ,
Zagubione w popiele,
Jak samotny spacer
Po obiedzie w niedzielę.

Tak , to czekanie,
Na lawinę pereł,
Ze słonecznego snu.

To wezwanie na szczyt,
Gdzie otchłań jest tęczą,
A słowa w obrączce
Potwierdzają ciepło.

To oswojony w piersiach smok
Patrzący ogniem w oczy,
A ciągle gotowy uderzyć
Ogonem rozstania, w mrok.

To dar nocy,
Leczących dłoni,
Ust mocy.

To klęcznik codzienny,
Zmienny jak łąki, gdzie łzy
i barwne wrzosy,
gdzie wiatr skalnym uśmiechem
Odgarnia siwe włosy.

To radość z urodzaju wszystkiego,
Co Naj, splątany jemiołą Raj.

 Udostępnij
Tematy

  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • wiedźma
      AI OWSZEM

      Przez wiedźma · Opublikowano

      @LessLove bez przesady, haha. Zajęło mi to trochę czasu, ale gdy wiersz zaciekawi to chętnie się zagłebiam dalej i uwielbiam zagadki ;)) nie zawsze też wiadomo trafię.Każdy też czyta sobą.  Abonamentów w swojej wolności nie sprzedaję... haha  Dziękuję za miłe słowa, jest mi bardzo miło, że doceniasz;) Pozdrawiam 
    • Waldemar_Talar_Talar
      Wakacyjna noc

      Przez Waldemar_Talar_Talar · Opublikowano

      ciepła wakacyjna noc  gdy dochodzi pierwsza podsłuchuje świerszcza   gdy zbliża się druga podziwiam jak w trawie świetlik mruga   gdy wybija trzecia raduje mnie jak słodko śpią małe łabędzia   o czwartej ktoś mówi noc mnie bardzo nudzi więc mówię do niego    spójrz na horyzont widzisz - hen daleko nowy dzień się budzi
    • Wakss
      Dzwonek

      Przez Wakss · Opublikowano

      słyszę go, z prawej bądź z lewej  słyszę jak w kielich bije serce    nie pytam dla kogo dzwoni  bo ciągle słyszę go obok jak w myśl dolewa trwogi jak sen druzgocze co noc   może to nie o mnie śpiewa lecz co z tego, co to zmienia jeśli już wybrał godzinę przeistoczy ciało w padlinę   słyszę go, jest coraz bliżej żyję, choć wyrył mi bliznę
    • LessLove
      AI OWSZEM

      Przez LessLove · Opublikowano

      @wiedźma Czarująca, bardzo Ci dziękuję za to odczytanie. Jest kompletne i głębokie... Nawet mój styl odczytałaś, jakbyśmy się znali osobiście z nad filiżanki kawy.  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Tak, ale to pragnienie nie jest powszechne. Na pewno dotyczy poetów, artystów. A powinno być - bo żyjemy 1 raz, ujmując temat aseptycznie. AI wkrótce będzie wyrokowała, kategoryzowała - ingerowała w życie społeczne, bo będzie jej nadany (ograniczony ale jednak) autorytet prawny. Już jest używana w wyrokowaniu administracyjnym w USA, w niektórych stanach. Już jest asystentem w diagnostyce klinicznej i zdobywa rosnące uznanie, budząc przerażenie i opór środowiska lekarskiego, obok udawanego i nieodpowiedzialnego lekceważenia. TAK! Cała kultura buduje na "podłożu/ nawozie" dorobku artystycznego, mimo ze deklaruje obojętność i sprzeciw wobec tradycji. Od archetypicznych idei człowieka nie uciekniemy NIGDY.   Tak!!! AI jest ateistką i tak będzie wykorzystywana, a w dodatku można ją pytać dowoli o uzasadnienie - będzie idealnie odczłowieczone. Bardzo Ci dziękuję, Czarująca. Czy można u Ciebie wykupić abonament i dlaczego tak drogo?! DZIEKUJĘ Ci

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Leszek Piotr Laskowski
      Późna miłość.

      Przez Leszek Piotr Laskowski · Opublikowano

      „Późna miłość” Razem poznawać przyszłości wymogi, zjednolicić umysły zgodnie do przodu, resztę życia ratować – szlak już ubogi, ciesząc się sobą tak bez powodu. Pomagać sobie, stawiając na nogi, przeszłe rany leczyć z miłosnych zawodów. Ułożyć wspólnie nowego życia prologi, zwad nie szukająć – ani do nich powodów. Iść sercem przy sercu w bezkresne drogi, ścieżką do bram rajskiego ogrodu, kochać do śmierci ogniem pożogi, pożaru żarem – miłości dowodów. Takim spacerem – bez żadnej trwogi, dojść do wspólnego końca schodów. Razem zapukać w wieczności progi, i wejść ręka w rękę do edeńskich ogrodów. Leszek Piotr Laskowski

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...