Z myśli z odbicja obrazu

[Lilianna Szymochnik]

Moje myśli buszują wszystkim kątom zaglądają-to i ciekawie
wszędzie jest ich to pełno,tych insektów latających,po głowie
odlatują w kosmosy z orbitami krążą kłując-to mnie,aj nieustannie,
nawet w snach igrają i tańcują w swawolnej i hucznej reju w zabawie.

Gdziekolwiek jestem one są ze mną,tak po prostu są dosłownie
przecież nie mogę,ich odpędzić i odgonić,jak roju w tą i szarańcze
w każdym kroku moim w kurzu,w piaskach ziemi-w pędzącym tumanie
w mgłach z wiatrami kolorowych tęczy,z burzami z grą gromy tany walce.

Błądzą w labiryntach a z ciemności spojrzą-na promienne i słońce
w gwiazdy,w księżyc,po nocy idą,po leśnym bezludnym ćmą ostępie
z okrętami z fali oceanów wpływają w zaciszne zatoki,w lądy nieznane
zaglądają jak złodzieje w szuflady,w szafy i kwiaty rosnące zielonej i łące.

Widzą piękności z nieba anioły i obrzydłe diabły,te i złe i dobre
przemierzają,po snach astralnych w krainy rajskie,tak mi odległe,
gdzie one już,nie były w tym czasie,tak światłe wiatraki jakże śmigłe
wędrowały po piaskach pustyni-szły w karawany szukały oazy w upale.

Szły z lękiem a oczy i w strach spoglądały,aż przeszywały o dreszcze
rzucały przepaścią próżnej otchłani spadały z gór lawinami w te i kamienie
wybuchały z erupcji wulkanami,gorącymi gejzerami,po iluzjony w złudy obrazie
kręciły w karuzelach zawirowaniom obłędnym koły-tańcowały i stawały w impasie.

Bawiły się uczuciami odbijały się wyrazem,różnych twarzy w tym i zwierciadle
wędrowały też,po fantazji i w prawdziwym bywając-też w życiu osobą w świecie
skakały sobie wilkiem w oczy,z pazurami,a jakże podstępnie w zęby warcząc złośliwie
czasem dla prawdy kłamały,lub odwracały kota ogonem,do góry nogami w krok przeciwnie.

Grały na nerwach a wersami kłóciły się z głupia,tak wszelako rade,tak bezsensownie
w dziurkę,od klucza zaglądały a paniom w powabne-o kształty nagie ciała oku niewieście
usta całowały,co w miody i słodycze spływały-a kwiatom latały"bajecznie kolorowe to motyle"
zdradzały i kochały,dla miłości to szczytowały w poezji i były nawet,dla niej mówiąc-a w"piekle".

[Rafał_Leniar]

Znam ten stan...

"Gdziekolwiek jestem one są ze mną,tak po prostu są dosłownie
przecież nie mogę,ich odpędzić i odgonić,jak roju w tą i szarańcze"

Poza tym - "w dziurkę,od klucza zaglądały a panią"

Chyba powinno być "paniom"? Takich "błędków" jeszcze by się trochę znalazło.

Długie zdania i w dodatku dość dobrze brzmiące - a to rzadkie zjawisko. Tylko te "bajeczne, kolorowe motyle"... Ech...