Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Jakoś tak
wyjątkowo sennie.
Telefon
dzwoni beznamiętnie,
a ja topie
cukrowe łzy
w wodzie.
A telefon nadal
bezimiennie dzwoni,
a słonce
wschodzi
i nadal wschodzi.

Jakoś i dziś
telefonów cisza.
Za oknem
ktoś
szuka ścieżki marzeń.
A Ty
sunący urodzajną drogą,
telefony
nam w niczym
nie pomogą.
Tylko cisza...

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



"a słonca
wshodzi
i nadal wschodzi."
ten fragment na to wskazuje - chyba, że to jakaś nowa polszczyzna.

Michale - ja do tego telefonu, jajć, rozmowę zwykle zaczyna się od - halo , a tu?
MN

"cukrowe łzy
w wodzie."
Opublikowano

"Slonca wshodzi" - to już 2 pomylone wyrazy, a jeszcze: "pomylil" - to już 3, no i jeszcze: "od tak" - to razem 4.
Ale poza tym to wiersz jest o niczym albo tylko ja nic nie rozumiem.

Opublikowano

czy to zabawa w głuchy telefon? "ścieżka marzeń..." tak, najwyraźniej, ale pomiędzy marzeniem a
wierszem jest rzeczywistość, a w niej konkrety i odpowiedzialność "bycia" w tej rzeczywistości; słowa to nie szlaczki - muszą mieć treść i twarz peela - ja w taką twarz nie wierzę; J.S

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Raczej nic nie rozumiesz^^

To nie zawsze musi być wina czytelnika, że nie rozumie (czasami nie ma czego "rozumieć"); no i dobrze jest powiedzieć czytelnikowi: jesteś matoł; (!); J.S

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Poet Ka   Bardzo dziękuję!  Cieszę się, że zauważyłać seryjność wierszy o Luizie. Inspiracją jest historia rzeczywistej osoby. :)  Serdecznie pozdrawiam. :)  @Posem @Benjamin Artur @Simon Tracy @Leszek Piotr Laskowski   Bardzo dzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. 
    • @EsKalisia   Bardzo dziękuję!   Dziękuję Ci serdecznie za te słowa - "śmiech na przekór" to chyba najtrafniejszy sposób, by opisać tę chwilę w wierszu. Twoje życzenie poczytnej poezji bardzo mnie motywuje. To trzeci wiersz z Luizą. Pozdrawiam ciepło i dziękuję, że zechciałaś się zatrzymać.   @lena2_   Bardzo dziękuję!  Też myślałam o tym, ale pierwszy wiersz "Luiza" też był o samotności, trochę cięższej niż teraz, gdy stara się "wrócić do życia".   Serdecznie pozdrawiam.  @Kwiatuszek   Dziękuję Ci serdecznie - masz rację, to portret właśnie takiej kobiety. Cieszę się, że wiersz to oddał. Pozdrawiam serdecznie!  @andrew   Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam.    Może i Luiza, krok po kroku, za kotem pójdzie ku słońcu, ku życiu, i odnajdzie znów tę dawną śmiałość, która czeka cierpliwie w oddechu. @LessLove   Bardzo dziękuję!  To głębokie spostrzeżenie - rzeczywiście, jest w tym wierszu ta wielowarstwowość Luizy, ciągła zmiana, mijanie samej siebie. Dziękuję za tak refleksyjne spojrzenie - pytanie "kim jutro" zostaje ze mną. Pozdrawiam serdecznie! @Wiechu J. K.   Bardzo dziękuję!  Twój kot rzeczywiście wygląda nadal jak aniołek. A że kot potrafi ukoić tęsknotę, to myślę, że wiele osób się o tym przekonuje. Przekona się również i Luiza. Serdecznie pozdrawiam.  @Migrena   Bardzo dziękuję!  Dziękuję za to wnikliwe odczytanie - "cicha erozja podmiotowości" to określenie, które chciałabym ukraść na własny użytek. Trafiłeś dokładnie w tę funkcję bez imienia, w którą zamienia się Luiza. Twoje komentarze są dla mnie bardzo cenne. Serdecznie pozdrawiam.
    • @Leszczym   Uważaj, czego pragniesz, bo jeszcze Asia wejdzie Ci na głowę! :))
    • @Poet Ka   Niezwykle czuły tekst. Pokazałaś w nim, że poezja to nie wielkie, nadymane słowa, ale właśnie ta ulotność - zachwyt nad kroplą rosy, poranną kawą czy wspomnieniem słońca.   a wiatr wie dokąd ucieka zapach tamtych truskawek i ile mrugnięć oka trwa zachwyt zbieramy te okruchy bo tylko w nich mieszka cała ulotność
    • @Waldemar_Talar_Talar   ta myśl przychodzi do wielu z nas i cicho siada obok na wolnym krześle pisz więc nadal o moim i swoim świecie bo warto - dla mnie ma to sens
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...