Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Okno z kryształu mieni się w słońcu, tańczy na nim księżniczka taka radosna, że idzie wiosna.Lecz nagle zrywa się wiatr okno staje się zwyczajne, księzniczka unosi się do gwiazd. Znika piękno.
Zwyczajne okno jest ciemne i smutne może jutro pokryje się kryształem i wróci królewna.

Opublikowano

To bialy wiersz? Bo ciężko mi zdefiniować... Nie krytykuje, tylko nie do końca rozumiem zamiary autora... Fraszka? Nie wiem sam... Moze poprostu nie mam zbyt szerokiego pojecia o literaturze...

Opublikowano

Mi też to wygląda jak próby napisania wiersza. W dodatku Autor nie bardzo się chyba może zdecydować - biały czy rymowany?
Pominąwszy...
Czytałaś ten utwór po napisaniu, a przed wklejeniem? Bo tylu błędów w tak krótkim tekście dawno nie widziałam... Poza tym:
"Okno z kryształu" - okna zazwyczaj są z kryształu. Nazywa się kwarc.
"na nim księżniczka taka radosna, że idzie wiosna" - radość księżniczki sprawia, że idzie wiosna? Dajcie więcej takich księżniczek, bo zimno się robi ostatnio...

Widzę u Autorki dużą wyobraźnię. Pewnie malujesz albo tworzysz jakąś inną sztukę wizualną? Z dużą dozą iskier i ostrych blasków? No i dobrze. Ale moim zdaniem jeszcze nie umiesz tego przenieść na pióro. Nie radzisz sobie z opisaniem tego, co widzisz oczyma duszy. Dużo pracy przed Tobą. Ale ćwicz, bo warto. :)

Pozdrawiam, R.

P.S. Wiem - robi się ze mnie jędza. Ale wartości też jeszcze widzę... :)

Opublikowano

A dla mnie, ten utwór jest zdyskwalifikowany już na wstępie. Nie dlatego, że nie podoba mi się pomysł czy wykonanie. To po prostu nie jest opowiadanie. A przynajmniej nie wyobrażam sobie tomiku takich tworów zatytułowanego "opowiadania".

Trochę mam wrażenie, że tekst jest prowokacją, ale może się mylę ; ))

Gwyn

Opublikowano

Więc co to jest? Bo ja, szczerze, nie wiem. Wiersz nie, bo znalazł się w prozie. Reportaż? Felieton? Powieść? Streszczenie? Nowela? Podanie? Ze wszystkich opcji do opowiadania temu chyba najbliżej. Choć w zasadzie to nie jestem pewna ; ))

G.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Nie wiem jak to się stało, że umknął mi ten komentarz. Dopiero teraz go przeczytałem. Dzięki.   Pozdrawiam  
    • W jasną księżycową noc, Gdy skrzaty i chochliki podobne zjawom, Kłaniają się przyrody sekretom, Próbując sobie zjednać ich przychylność,   Skrzący w pełni srebrzysty księżyc, Odbijając się w setkach kropel wieczornej rosy, Zapytał wyniośle każdej z nich, Czy więcej swego blasku im użyczyć,   Te między sobą się naradziwszy, Opiniami swymi wymieniwszy się w skrytości, Nie czekając dłużej ni chwili, Odparły zaraz dumnemu księżycowi...   – Nie potrzebujemy twej łaski, Gdyż ty sam, choć taki dumny, Jesteś jedynie sługą naszej planety, Niczym paź królowej swej wierny,   A naszymi paziami , Oddanymi nam i wiernymi, Są niezliczone świętojańskie robaczki, To ich blaskiem nocami się cieszymy,   Bo tak naprawdę każda z nas Jest niczym maleńka planeta, Wszelakich niepojętych sekretów pełna, Strzeżonych przez upływający czas,   Nieprzebranych łąk połacie, Otulone wielkim zieleni płaszczem, Tak rozległe i ogromne, Niezbadanym są naszym kosmosem,   Bowiem niczym olbrzymie planety, Ukryte w czeluściach nieznanych galaktyk, Choć maleńkie także i my, Ukryte jesteśmy pośród tej łąki,   A ta niewielka pobliska rzeczka, Tak skromna, czysta i cicha, Jest nam niczym nasza Droga Mleczna, Równie co i ona tajemnicza,   Niczym gwiazd niezbadanych, Niedosięgłych, złocistych i skrzących, Także i nas maleńkich kropel rosy, We wszechświecie tym są miliardy...   – Wiersz ten dedykuję znakomitej poetce kryjącej się pod pseudonimem JaSnA7 w podziękowaniu za te wszystkie pochlebne komentarze jakie do tej pory pozostawiła ona pod wierszami mojego autorstwa.      
    • Sieć...   na pajęczej sieci moje serce ufne tak lekkie jakby nigdy nie widziało deszczu...   zdrada nie przychodzi z hałasem przychodzi nocą jak anioł w czarnym płaszczu siada obok i wygląda jak coś znajomego   dopiero później widzisz że każdy dotyk zostawił pęknięcie   co zrobi pająk kiedy ktoś rozerwie sieć rzuci wszystko?   czy zacznie od nowa dzień po dniu nić po nici   jakby nie pamiętał kto ją zniszczył?   to tylko sieć... powiedzą   to tylko kilka nitek rozciągniętych między gałęziami   Ale dla pająka   to dom to głód to życie   Więc wraca i buduje od nowa choć wie, że są rzeczy które przychodzą w ciemności   tylko po to... żeby sprawdzić...   ile jeszcze zostało do zerwania...
    • @Łukasz Wiesław Jasiński Jestem zagorzałym przeciwnikiem aborcji i jestem z tego bardzo dumny!!!
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...