w starym domu
-
Ostatnio w Warsztacie
-
Waldemar_Talar_Talar 18 648
Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.
Witaj - zgadza się - miła - dzięki za czytanie -
Pzdr.
Witaj - zgadza się to czysta miła filozofia - dziękuję za kolejne czytanie -
Pzdr.słonecznie.
@Leszczym - dziękuję -
0
-
-
Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach
-
Zarejestruj się. To bardzo proste!
Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.
-
Ostatnio dodane
-
-
Ostatnie komentarze
-
Przez [email protected] · Opublikowano
@violetta Kobieta - kwiat, ileż to lat? Od Ewy w Raju, zaraz nazajutrz! Pozdrawiam weekendowo i wypoczynkowo zarazem Violu. -
Przez wierszyki · Opublikowano
Lepiej się uśmiechać każdego dnia troszeczkę i świrować tak po odrobince, wybuchy są niebezpieczne. A najgorzej dać sią zablokować. Pozdrawiam :-) -
Przez wierszyki · Opublikowano
Patrzenie przez okno nie jest wcale złe. Wielokroć zapewne przez niego patrzysz i klasycznie nie doceniasz tego, co serwuje zmiana. Do drzwi czy do ściany na wprost krzesla, to dopiero, a i tak się zdarza, jeśli bardzo kocha rodzina. Nikt sobie tego nie życzy. Pozdrawiam ;) -
-
Przez Stukacz · Opublikowano
Link do piosenki poniżej: Poeta to duch, który wśród żywych Jak wśród widm martwych, zapalczywych Krąży to tu i tam Całkiem sam Rozmawia z duchami jak z ludźmi żywymi Lecz nie czuje się jak ze swoimi Mimo iż Przypominają ich Krąży między snu, a jawy światem I nie wie, nic nie wie – a zatem Czy jest w krainie snu Trudno powiedzieć mu Uwięziony między prawdą, a złudą Gdzie ludzie i duchy się trudzą Nocą i dniem I mówią – wiem Lecz nie wiedzą, gdzie upływa ich życie I czy to bycie, czy bardziej nie-bycie On nie wie sam Błądząc tam Sny jego drogę mu wskazują I wątpliwości drogi zamazują Działają jak lek Jak wiekiem – wiek Bo Poeci między obłędem, a geniuszem Krążą z dumą i animuszem Tak każdy miał Lecz czy tego chciał I nie wie, nie ma pewności Czy ma wartość, czy cechę próżności To co tworzy on Nim nastąpi zgon Zgon prawdziwy, ta śmierć ludzka Komedia Boska, czy Nie-Ludzka Tak trudno – ach Zbudować gmach Z wierszy, z melodii zbudować I przy tym człowieka zachować W sobie – a jak Tak, trudno tak Kuszą go anioły i demony A za sobą tylko zgony Ludzki zgon Czy winien on Ilu ludzi umrzeć musi Nim Poeta wiersz wykrztusi I ułoży w rym Ile dobra w tym Na jaki los Boże skazujesz Poetów I robisz to od początku wieków Trudny mają los By wydobyć głos Głos z samego źródła zaczerpnięty Głos przez cierpienie zwichnięty Lecz jego dźwięk Ma w sobie wdzięk Być Poetą to wielka rzecz
-
-
Najczęściej komentowane
-
-
Wiersze znanych
-
Najpopularniejsze utwory
-
Najpopularniejsze zbiory
-
Inne
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się