"Przeznaczenie" - rymowanka 2000 r.

[Edward_Sokół]

Każdy z nas układa swój los,
który czasem bywa gorszy niż najcięższy cios.
Bywają chwile myśli i refleksji,
które często prowadzą do kompleksji.
"co by się stało,gdyby.."-to najczęstsze pytanie,
którego odpowiedzi każdy z nas łaknie.
Lezc czy każdy jest kowalem swojego losu?
Czy faktycznie mógł uniknąć ciosu?
Zdarzają się przecież rzeczy niebywałe,
które czasami są wspaniałe.
Innymi razy to straszne klęski,
które wywołują liczne łezki.
Lecz czy szczęście istnieje?
To są ciężkie dzieje.
Szkoła,miłość,zdarzenia,
to są pewne widzenia,
które są wynikiem marzenia.
Marzenia skierowanego do Boga,
wtenczas gdy wybuchła trwoga.
I wypełnionemu częściowo,
ale na tyle by było zdrowo.
Oprócz łask wyproszonych w wielkiej trwodze,
dał nam wiele innych dla próby na drodze.
Nie oszczędził nam także goryczy,
aby sprawdzić czy się nie boimy smyczy.
Lecz to wszystko zrobił w wiecznej miłości,
aby ukazać wielką misę swej szczodrości.
I tam gdzie człowiek nie pokieruje,
Bóg jemu wieczne szczęście wskazuje.
I tak racjonalizm z przeznaczeniem się przeplata,
dzięki temu Bóg nie daje nam mata.

[sub]Tekst był edytowany przez Sokół dnia 12-03-2004 08:44.[/sub]

[Edward_Sokół]

Kolejna moja starsza rymowanka w której są niezbyt dobre rymy i prawie brak rytmiki.Niemniej mam nadzieję,że komuś się spodoba choć trochę i może pojawią się jakieś uwagi,których niesłyszałem.Pozdrawiam

[Ewa Marek]

Może najprościej by było gdybyś przemyślał tą „rymowankę” jeszcze raz, pomyśl o tym. Pozdrawiam serdecznie.

[Marek Widera]

O Boże! Kompleksji?! ŁeZki?!