Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

wygładzać nierówności
na wzajemnych progach

nie można przelać wiary
choćbyśmy byli ostatecznie otwarci
ta ostateczność jest nieskończona


teraz też mamy (jakiś) czas
doskwiera mi ząb mądrości
i myśl że jeśli zostaniesz
nie spotkamy się na Goloce

świat od jakiegoś czasu ma nową jakość
brak mi nawet odwagi by zamknąć oczy
coś może umknąć natchnieniu -

ono jak my skupia się wokół ciszy
a to pomaga
widzieć więcej. jest zatem
jeszcze wyższym prawem


nie żadne jin jang. zwykła równowaga
to naturalne. jesteśmy

jak odzwyczaić się aby już tu nie wracać
jednak wciąż być

razem.
szukamy neonów
a wystarczy iść

Opublikowano

choćbyśmy byli ostatecznie otwarci
ta ostateczność jest nieskończona

przeczytałam: to ostatecznośc jest nieskończona i tak mi sie bardziej podoba;)
nie wszystko mi się podoba.może dlatego że to praca zespołowa i autorka się gdzieś rozmyła.
ciekawy.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



tekst jest dziwnie polepiony, nie jest spójny, jakby na szybko ułożony z urywków myśli, refleksji itd. średnio mi się podoba wejście i końcówka. neony? ech;p
zrobiłem cięcia, może się spodoba? :) pozdry
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



tekst jest dziwnie polepiony, nie jest spójny, jakby na szybko ułożony z urywków myśli, refleksji itd. średnio mi się podoba wejście i końcówka. neony? ech;p
zrobiłem cięcia, może się spodoba? :) pozdry
Premierowe cięcia mi się podobają. Pozdrawiam.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Nie kumam. A to nie to samo?... A, no i zdałyby się ypsilony.

Dosyć ciekawe przejście przez próg tekstu. Chyba najfajniejsze. Pozdrawiam.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • W tym tekście jest dużo prawdy i odwagi. Przyznać, że zbroja ma pęknięcia, że ręce czasem słabną - to nie słabość, ale dojrzałość...pozdrawiam serdecznie*)
    • wszędzie ją całowałem w końcu zabrakło miejsc więc zacząłem całować jej cień  - zwariowałem   wszędzie ją dotykałem bywało że tu i tam niebiosom dziękowałem myśląc oszalałem   wszędzie z nią byłem od morza do tatr zawsze kochałem ach co to był za czas   wszędzie wszędzie to mało powiedziane zrozumie to tylko tamta łąka i las
    • Żyje wciąż, walczę.    Tyle, że zbroja i tarcza stają się co raz cięższe.  Tylko miecz twardo na rękojeści ściskam dłonią. On narazie nie wypadnie - chodź zwyrodnienie i skurcz łapie ?  To takie pamiątki sprzed lat ukryte w tych kilku kostkach nadgarstka.  To nic, to nic. Jak to mówią -  akceptuję.    Martwi mnie zaś ta tarcza - opada z rąk - „nie trzymaj jej może tak uparcie !” Tak podpowiadają Ci bliscy, Ci obecni teraz.  Nie wielu ich, może więcej niż kiedykolwiek?    Słabo sie bronię brak mi powoli nowych umiejętności.  Jak by nowa technika weszła, a ja dalej gram tą starą. Taką co już wszyscy dawno poznali, taką łatwo do wychwycenia.  Już nawet mi zaczęła się nudzić.     Tak naprawdę to nie jest najgorsze w tym wszystkim.    Jak właśnie to, że zbroje mam już dziurawą i to tak porządnie.  Pominę, że część elementów po prostu rozpadła się ze starości taka jak eksperci mówią - Śmiercią naturalną.    A, no ! I korozja ją dopadła!  Nawet śrubki, a przy kolanach już się dawno spiekły, no a teraz łamią się.  To nie tak, że się żale czy narzekam czy coś…   No ale głowa goła, klatka przebita, całkiem niedawno (po obu stronach)    I chodź ciało nadal zwinne, silne, zdrowe. Chyba zdrowsze niż zeszłego roku nawet, tak uciekać już niełatwo.   Bo ta głowa to tak naprawdę zawsze goła była, a teraz nagle "doroślej" o kasku myślę. 
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Witaj - dziękuję -                                       Pzdr.zadowoleniem. Witaj - mam nadzieje że owa kawa smakowała - dzięki za kolejne czytanie mojej twórczości -                                                                                                                                                         Pzdr.spokojnym porankiem. Witaj - miło że skusił cię ten wiersz do smakowitej kawy - miło że czytasz -                                                                                                                                   Pzdr.serdecznie. Witaj - cieszy mnie twoje tak - dzięki -                                                                      Pzdr. @Benjamin Artur - @Radosław - @Posem - @Leszek Piotr Laskowski - cieszą mnie wasze polubienia - 
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Witaj - dziękuję ci serdecznie że tak odczuwasz ten wiersz -                                                                                                                 Pzdr.spokojnym porankiem. @Berenika97 - @Posem - dzięki - 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...