Chorobliwa mania kochania

[Lilianna Szymochnik]

Skradłaś mi serce kluczem zamykałaś drzwi z kraty
w tych czterech ścianach twoich pantofli skazanym,
a w duszy iskra bryka i się rwie z pętli sznur uczuciem,
czym diabeł,a tyś nieba aniołem raju,to ziemi chodzącym.

Nie masz litości o głupia,niech,ci Bóg rad i wybaczy
myśl twoja jest zazdrosnym i chorobliwym,to obłędem,
dokąd nie pójdę czuję twój wzrok namierzający w radary
przeszywający laser namierza cel w punkt światła i tarczy.

Idziesz jak myśliwski pies,po śladach moich,tym tropem
to jakaś mania,czym jakiś zwierz chodzący w te rade lasy
złapać mnie chcesz w sidła,a może ty mi,za krzakiem rogiem.

Czasami już mam tego dość,tych kul i oku widoku,tej strzelby
mierzysz i bierzesz naciskasz spust pocisk próżnym,to a celem!
wszędzie echem niesie,a twoje trofea wolnymi chodzą gaj ostępy.