Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

nie mały piernikowy ani z dużym płotem
ciepło mu dają niebieskie oczy
spoiwo krzyża klei z sobą dłonie
gdy jedna w drugiej
a ramię przy ramieniu jak mury nieobce
graniczą z burzą kiedy nadzieją
się na sprzeczkę i rosną po deszczu
do tęczy szacunku

D.O.M.
Dobro Okraszone Miłością

Opublikowano

Ciekawy utwór. Mi on się.
Tylko w puencie zostawiłbym jeden wers
"Duża Objętość Myśli"
albo
"Dobro Okraszone Miłością"
ale raczej drugi
I wszytko dużymi literami. Myślę że by wystarczyło.
Takie mi się subiektywne spostrzeżenia nasuwają.
Pozdrawiam Piotr

Opublikowano

Chyba trochę za dużo starania, żeby było poważnie ;)
To temat i myśl decydują, a nie zestaw słów, np. powiedzenie, że "jedna dłoń ma miejsce w drugiej" niepotrzebnie wynosi ten fakt na wysokość prawie glorii; "gdy jedna dłoń w drugiej" - mówi to samo, a pozostaje między nami - ludźmi ;)
Początek, aluzyjnie bajkowy, w zestawieniu z próbami filozoficznego rozszyfrowania skrótu - wypada mało atrakcyjnie, albo odwrotnie - gdyby wiersz pobiegł tym tropem (baśń - niesamowitość) byłoby lepiej, bo te hasła na końcu nie są ani odkrywcze, ani dowcipne, nie wiem dlaczego tak?
To może być fajny wiersz, powodzenia.
b

Opublikowano

oki, więc próbujemy ugładzić, zrezygnowałam z końca, ale teraz to jakiś nijaki się zrobił ten koniec, ale może jeszcze coś wymyślę:)
bardzo czekam na podpowiedzi:)
i dziękuję za te już tutaj:)
pozdrawiam!

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Poet Ka Ja to odbieram tak, że uczymy się od najlepszych, żeby mieć odwagę stać się sobą ... Pozdrawiam 🪻    
    • @Grahamoza a gdyby tak na chwilę przestać analizować żona- mąż a człowieka znależć w każdym  …taka wiwisekcja na żywym organiżmie to każdy razem i osobno zrozumiałoby czym najmiejsza „ ranka „ jest …to takie proste i takie trudne tylko zniknęły stoły w kucki niewygodnie na długie rozmowy  do świtu zakończone porannym pytaniem zrobisz kawę kochanie

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      śpieszę się dziś pamiętaj ble ble -:)-:) i znowu się zaczyna-:) sukienka za mała o boże to twoje spodnie włoże i nie ma mnie już ps  dobrego dnia z taką podzielnością uwagi  każdy mecz wygrasz
    • @Juliusz Pietrócha    Oryginalny, absurdalny, obrazowy i sugestywny wiersz.   Niejasna  jest granica między poczuciem mocy a mocą rzeczywistą.   Staje się jednak wyrazista dzięki niezgrabnym lecz silnym przytupom  damy, które zaskakują.   Nie są charakterystyczne dla takich pań.   Jeśli jednak połączyć biel z  groteską- to wtedy im do twarzy.
    • @Charismafilos zuchwale, niby banalnie ale z podbiciem. Stylowe rymy. W calokształcie odbieram jako żart z echem, podwójnym dnem. Czuć tu człowieka;)

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Sam żart w dobrym tonie, z przymrużeniem oka o ludziach I relacjach... Czy w życiu wszystko sprowadza się do seksu i bezsilności? ... W moim, subiektywnym,  odczuciu czuć klimat Jasnorzewskiej. Pozdrawiam   
    • @Mel666 Siostro :) wpadłam zobaczyć co u Ciebie

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Moje odczytanie jest bliskie @Berenika97. To bardzo bardzo osobisty wiersz tak go odbieram. To moment, w którym ktoś odchodzi a kruk jest bezradny.  Podoba mi się kontrast między naturą a samym krukiem. On czuwa, gdy brzozy płaczą.. Z samej symboliki kruka możnaby tu wiele wyczytać. Ja chyba najbardziej jestem bliska zdaniu, że chodzi o samotność I czuwanie , odnosząc do całego klimatu wiersza.    Siostro;) powiem :znak z niebios... @Mel666 ja bez Twoich wierszy usycham:)  Buziole !  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...