Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



kot przyczajony
świergot wróbli przerywa
szczeknięcie psa


Niech teraz kotek się martwi :)))

Kot na drzewie
oblizuje łapy
tyłem do psa, phi!

Witaj Orstonie :)))
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Mi też się bardzo podoba haiku Orstona :)

No, to dobrze, że się podoba, bo myślałem już, że Wy bez serca! A mnie szkoda tego wróbelka!!!
A kotek śliczny :)
Pozdrawiam Was serdecznie - Orston
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Mi też się bardzo podoba haiku Orstona :)

No, to dobrze, że się podoba, bo myślałem już, że Wy bez serca! A mnie szkoda tego wróbelka!!!
A kotek śliczny :)
Pozdrawiam Was serdecznie - Orston

Tak sobie zerkam i widzę, że mój kot schodzi na... dalszy plan ;) -

"Pieski świat!"

nie drę szat!
schodzę na psy
po kocich łbach

;-))

Za to wróbelek! Hm!
"Kochajcie wróbelka, (...)
kochajcie, do jasnej cholery!" Gałczyński

Miłego popołudnia :-))))
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Dzie wuszko :))) Ładnie do mnie mówisz... ale ja... ja dopiero próbuję pisać haiku i im więcej o nim wiem, tym bardziej widzę, że to dopiero początek! Dopiero się zaczyna!
Zapraszam Cię serdecznie. Za zakalce przepraszam z nadzieją, że jakoś je przełkniesz, a jeśli... no gdyby... przypadkiem... Zresztą sama wiesz co zrobić :) Że wymaglowany biały obrus? A co tam obrus! :)

Z serdecznymi pozdrowieniami,
jasna

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Simon Tracy   Czytałam jakby to było  budowanie świata z  własną kosmogonią, mitologią - z  muzą zamiast matki i demonem starszym niż czas. I ta niesamowita pueta!  Bardzo mi się spodobało. :) 
    • @.KOBIETA. Jest to bardzo emocjonalny wiersz, oparty na motywie suszy, która staje się symbolem tęsknoty oraz deprywacji. Pole leksykalne utworu skoncentrowane jest wokół obrazów wskazujących na brak wody: lepka ślina, prażone ziarenka spękane usta, odwodnione ciało, nienasycona (...) ziemia która tęskni za deszczem. Doznania cielesne (pierwsza strofa) zharmonizowane zostały z metaforą pustyni, która jest reprezentacją uczuciowego krajobrazu osoby mówiącej w wierszu. Nie jest to przenośnia wybitnie nowatorska, lecz tekst ma swoje zalety. Udały Ci się te "prażone ziarenka", odzwierciedlające mocne przeżywanie, smakowanie emocji do końca, co jest niezbędne aby się od niej ostatecznie uwolnić. "Tęskni" w ostatniej linijce -> do zastąpienia innym czasownikiem (wyeliminuj powtórzenie, które w mojej ocenie nie pełni żadnej istotnej roli w tekście).   AH  
    • @Berenika97 Dziękuje ci za Twe słowa, zachęcają do obserwacji, zatrzymania, pisania...
    • @Berenika97 Bereniko 97 ja prowadzę grę intelektualną. Wszystko zależy od chwili. I od tego którą nogą aktualnie wstanę z łóżka. Prowadzę szybkie, spontaniczne bardzo, często chwilowe, czasem rozemocjonowane i rozchwiane gry pisarskie przeróżne. Ja nie bardzo bym chciał uchodzić za gościa z którym wszystko wiadomo i na tacy. Prowadzę tutaj grę zaskocz mnie w 10 sekund. No, w każdym razie staram się tak robić. Znajdę dzisiaj 10 sekund zaskoczenia w moim przekonaniu jestem górą, nie znajdę przegrałem. Chodzi tylko o nowy myk, choć wracam z przyjemnością do poprzednich.  
    • @APM   Znam to uczucie,  kiedy przez chwilę stoję i patrzysz na coś zwykłego, a ono nagle jest piękne. "Huśtawka słońca" to piękny obraz. :) 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...