Zgłoś

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

O takich emocjach jakie poczułam, trzeba powiedzieć, że to wiersz. Bo wierszyk jest lekki, a tutaj czuć wagę i jej ciężar. 

@Gosława   Niezwykle klimatyczny wiersz. Przeprowadzasz czytelnika przez podróż - od wyboistego traktu aż po tętniący życiem finał. Najpierw jest piękny krajobraz, gdzie delikatność żółtych kielichów dziewanny kontrastuje z topornością starego wozu i zniszczoną, „poniewieraną” derką. A w ostatniej strofie - czuć zapachy i smaki. Wieś Anny to żywy fragment rzeczywistości - jakbyśmy się przenieśli w czasie. Używasz starych pojęć i to one budują namacalny świat, który niemal fizycznie czuje się podczas lektury. Piękne, zmysłowe pisanie!

@MigrenaA ja myślałam, że masz tak jeszcze coś ukrytego. Bo chociaż wydaje się romansem, to jednak w ostatnim zdaniu jest ukryte wejście do głębokiego dna,  jak do prawdy schowanej w piwnicy.  Spokojnej nocy, Jacku :) 

@Benjamin Artur Dziękuję.   @violetta Viola, Ty to jesteś konkreciara. Jeszcze nie rozpisałem konkursu :-) Może jutro.   @Alicja_Wysocka Wiem, że czujesz, jak trudno pisze się taki wierszyk. Tak, Ania. Tak, wierzę :-)   @Gosława Często pytałem, a jaką chcesz? O czym? Miała być "prawdziwa", czyli o nas. Miałem w sobie pewność, która dodawała jej wiary w siebie. Nie umiem kłamać (kalectwo?), umiem opowiadać prawdziwe bajki. Życie z Nią było taką bajką. Piękna dusza, niepozorna kobieta o wielkim sercu, "moja naj". Myślę, że Twój Rycerz wiedział, które bajki mają dla Ciebie "wartość handlową" - nie wierz nigdy "kupcowi", albo przyjmij zasady gry :-)

@Christine   bardzo pięknie dziękuję:))))   słońca i radości życzę:)   i wszystkiego co cudne:)