Zasłony losu.

[Seweryn Muszkowski]

Enter. Świadomość ustąpiła nocy; Przekonany swoją miarą,
pomijam ruchome egzystencje. Rozdrobniony jak myśli w szale,
skłaniam się ku wspomnieniu lat najlepszych; daty tak wyraźne,
1997, 1996... 1995, 1999, 2003 - nie chcą, lecz parzą jak lawa.
Ziewa w tle pościel, jakby nie chciała znać tego czasu -
Zbieram siły i mam już: całą czarną, dwie łyżki najzwyklejszego cukru.
Aromat kłębi się na ścianie pokonując tę chwilę, być może za mnie?
Towarzysz od lat kilku, jedyny czytelnik zamkniętej ciszy.
Pozostawiony sam sobie ze słodkim złudzeniem o lepszym,
Jako świadek twardych postanowień i bezlitosny wykonawca,
Władca mych zmiennych podniebień w pogłębionym zatraceniu,
Na niebieskim objawieniu prawd co miały dać skrzydła,
I łatwiejszą wskazać drogę; przenieść w przyszłość bez wyrzeczeń.
Żądając tylko najlepszej - kpiącej dziś - części dnia.
Bez granic i zasad utopieniony w rozdrobnieniu. Shutdown.

[Witold_Adam_Rosołowski]

Sewerynie - próbuję odchylić te zasłony za którymi Ty i Twój wiersz - muszę pomyśleć bo smutno w tej nocy, narazie enter i shutdown

pozdrówko W_A_R
ps. to dopiero wstęp - jeszcze tu wrócę

[natalia]

nijak nie potrafię odnaleźć sie w tym wierszu...
może nie tyle odnaleźć, co dokładnie być w stanie sobie uświadomić dane przeżycia peela (jeszcze żebym tę kawę często piła :) ale nie, więc jeszcze ciężej)
no i...nie mam pojęcia co znaczy utopieniony(mógłbyś mnie oświecić w tej kwestii? :)

tę kawę odbieram jako ową (tytułową) zasłonę, może akurat tylko w tej jednej chwili, ale czuję, że peel się za nią właśnie chowa, siebie i swe wspomnienia.

bardzo ładnie opisałeś scenerię :) myśli rozbrobnione, ziewająca pościel.

aha, jaka jest ta najlepsza część dnia według Ciebie?

prawdę mówiąc załamałam się widząc formę wiersza, ale przeczytałam go kilkakrotnie i nie sprawiało mi to jakichś trudności, - a może ta forma to owa zasłona? w każdym razie wiersz skłania do refleksji, ponieważ wspominasz tu pewne lata, każdy ma inne te swoje "lepsze" i z pewnością je sobie tam wkłada.

zgrabnie ujęte wszystko w klamrę.

i tyle :) czytałam lepsze Twe wiersze, w tym mi brakuje czegoś, być może tylko mi.

Serdecznie pozdrawiam
Natalia