Nutka

[Magdalena Głuszek]

Na tęczową siedmiolinię
spadła złota nutka.
Rozedrgała wszystkie barwy ,
choć była malutka

Umazała twarz w zieleni,
podtopiła się w błękicie,
zabarwiła niejednemu
szare jednostajne życie.

Roztańczyła się czerwienią,
gubiąc ludzi gamą wzruszeń
i na sznurku z pomarańczy
rozwiesiła nowe dusze .

Wymieszała wszystkie barwy ,
a więc anioł siadł na tęczy
porządkami wśród kolorów
nutkę i sam siebie zmęczył.

Już odleciał grożąc skrzydłem,
ale nutka znów coś knuje .
Patrząc jeszcze w oczy niebu
warkocz tęczy rozplątuje .

[natalia]

uwielbiam takie bestroskie lekkie wiersze :)
tylko nierozumiem jednego wersu: nutkę i sam siebie zmęczył.
reszta świetna :)

Serdecznie pozdrawiam
Natalia

[Witold_Adam_Rosołowski]

Pani Magdaleno - napiszę na razie tylko tyle - piękne - i frywolne - i nutkowe - ale to tylko przymiotniki - więc chwilę zastanowię się i w niedługim czasie napiszę więcej

pozdrówko W_A_R

[Yourek Ajsiński]

Witam.

Uwielbiam wiersze rymowane, a ten jest naprawdę dobry - ciepły i kolorowy. Pierwsza zwrotka 8-6-8-6, ale to naprawdę nie szkodzi całości :-).

Pozdrawiam:-).

[Tadeusz_Hutkowski]

Wolę czytać teksty nierymowane , ale Pani już drugi tu czytam i drugi - bardzo dobry i podoba mi się , fajny ,wesoły , plastyczny...

Pozdrawiam

Tadeusz

[Witold_Adam_Rosołowski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

piszę komentarz do swojego komentarza ale chciałbym od innej strony spojrzeć na Pani wiersz - ta nutka to nic innego jak jedna z elementarnych czątek - jakiś pion czy jon, który w wietrze słonecznym ociera się o górne warstwy atmosfery ziemskiej - wszytko pasuje - a jakby jest jeszcze pryzmat przez który przeplata się ta nutka - jej informacja, którą przynosi z kosmosu jest tak droga że wszystkie tele i mikro skopy rozpatrują jej dążenie a ona cóż - specjalnie dla nich jak na arenie warkocz tęczy rozplata i łza spływa jej z oka - eeeech kto tu ma bić brawa - naukowcy czy nutka

pozdrówko W_A_R