Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

uśmiechem ślizga się
po tafli jej spojrzenia
z chłodną precyzją kręci
piruety
zasypuje komplementami

dotknięciem lodowatych dłoni
wywołuje dreszcze
na białej skórze
powoli owija ją sobie ciasno
wokół zmrożonych
gałek oczu

sekwencją drobnych kroków
posuwa naprzód swój plan
by w finalnym akcie
z zimną krwią
wbić sopel

dokładnie w serce

Opublikowano

Zmrrrożony drrramar, brrr.
Jak dla mnie zbyt ciasny semantycznie- ale to dlatego, że wiedząc, o co kaman, odbieram go zbyt okolicznościowo.
Ale jako tekst- trzyma fason ;)
Pozdrawiam,
k.
PeeS. Aha- próbowałabym jeszcze pokombinować coś z tytułem. Jakoś mnie odstręcza :) Może bardziej w stronę "Króla sniegu" (analogicznie do: Królowej Śniegu od Andresena, która to zamieniła serce Kaya w sopel lodu). Ale to tylko moje takie widzimisię :)

Opublikowano

były premier: jakiś apel?

zak stanisława: precz z królami lodu ale żeby nie było że wiersz feministyczny kobiety bywają niegorsze ;)

bajka-bajka: dzięki. również pozdrawiam :)

kasia: ah ah zadziwiające doprawdy że w tym wieku jeszcze pamiętasz bajki Andersena. skojarzenie i tak się nasuwa nie widzę potrzeby zmieniać. jaka nota? :P

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




Olaboga, kto to widział, żeby jurorki Spam Poetry same wystawiały sobie noty! ;)
Ale owszem, lepsze toto niż gnioty, które miałyśmy niezaprzeczalną przyjemność oceniać. Tak więc jakieś 2,6 / 5 może uda Ci się wyszarpać ;)
Pozdrawiam,
k.
  • 2 miesiące temu...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Berenika97 Bardzo ci dziękuję, przede wszystkim za to, że tak wyrozumiale i empatycznie podchodzisz do tekstu.  Zdusić albo wyrzucić, chyba czasami nie ma nic pomiędzy. Jedno słowo nakręci całą spiralę, jak już się powiedziało a, trudno powstrzymać się od b. Ale zdusić też źle, no bo to oddech zabiera z piersi. Ludzie są ludźmi i często nie ma dobrego wyjścia... rozegranie tego chaosu w głowie może już jest czymś..., tak na bieżąco mi się myśli zbierają. Dziękuję ci za ten komentarz, bo dzięki tobie zobaczyłam mój wiersz od... trochę jakby innej strony, tzn. trafiłaś w punkt, ale ja trochę dryfowałam nad tymi wersami, a ty nazwałaś to co kryło się najgłębiej.    @Nata_Kruk Bardzo dziękuję, cieszą mnie twoje słowa :)
    • @Florian Konrad Dlaczego blackijaż - a nie zwykły demakijaż?   Przyznaję, że pierwszym skojarzeniem był negatyw. W negatywie to, co jasne, zostaje zamienione miejscem z tym, co ciemne. Ukochana świeci własnym blaskiem - w makijażu, bez makijażu, z "blackijażem", nawet w rozumianym przeze mnie blackijażu jako negatywie. Zatem w jakim celu podmiot zamierza zrobić jej blackijaż?   Może dlatego, by w tych nowych ustawieniach sama mogła zobaczyć, jaki wpływ jej wewnętrzne światło ma na zewnętrzny świat - w tym przede wszystkim na niego?   Jednak w tym "odwróconym", lustrzanym świecie to podmiot zakłada ciemne szaty i dźwiga ciężar roli bycia tym złym. Trochę w tym niepowagi, zabawy, niesłowności (braku słów) czy niedosłowności:  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        ALE      - w tym punkcie jaskrawie widać, że nie mamy od czynienia z igraszką, ale wspólnym procesem odreagowania, oczyszczenia, choć dla peela to kobieta jest źródłem tego "uzdrowienia" - i chyba nawet... motywacją to bycia lepszą wersją siebie.    Dopiero po tej dekontaminacji - kiedy bohater czuje się "wystarczająco czysty" - może być mowa o dotyku, czułości, zbliżeniu się do siebie. Jednak ten blask zbyt łatwo umyka, świat "zanieczyszcza" go z powrotem, dlatego woli mieć zamknięte oczy, by pod powiekami ratować się nieskażonym obrazem kobiety, wspomnieniem jej blasku.    To utwór... nietuzinkowy. Nasycony, wielowarstwowy i niejednoznaczny. Nie wiem, czy nie zasługuje na lepszy tytuł, choć ten kadruje plan wiersza pod odpowiednim kątem.   #edit: uwagę o tytule odwołuję. Blaskodajna - czyli blask, który emituje adresatka, jest dla mężczyzny... życiodajny.
    • @Walka z Czernią któż autorowi zabroni ;) taka ta wolność predystynowana jakaś... i ograniczona binarnie ;) 
    • @Clavisa coś czuję, że to jeszcze nie po wszystkim ;) Wasal Krzesimir towar przywiózł więc ArcyMistrzyni czaruje iskry :)
    • Rozumiem. A ja się z nią zgadzam. Ale nie chodzi tu oczywiście o liberalizm, tylko o samą wolność.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...