Subiektywizm

[Lady_Supay]

Miałam niedawno przyjemność (nawet zaszczyt) dać do zaopiniowania 40 moich wierszy pewnej szanowanej i kompetentnej osobie. Byłam przeszczęśliwa.
Długo wybierałam, gdyż to trudne zadanie dla autora. Wydawało mi się, że
wybrałam najlepsze, oczywiście wg mnie. Czekałam, czekałam, czekałam, aż otrzymałam odpowiedź:
(...) jest dobrze, ale brak w nich serca. Nic mi po nich nie zostało (...) Pisz dalej, bo warto(...)

Początkowo zabolało, jednak po ponownym przeczytaniu moich wierszy doszłam do wniosku,
że to chyba racja. Czy ktoś z was miał coś takiego, że po zaopiniowaniu utworów przez
osoby trzecie spojrzał na własne z dystansu? Zawsze tego mi brakowało i serdecznie dziękuję
Szanownej Pani za nowe spojrzenie. Może właśnie tego takim jak ja potrzeba?

Może zaśmiecam forum kiepskim wątkiem, ale to na tym forum jest 90% moich wierszy
i wszystko, co potrafię zawdzięczam wam. Za co serdecznie dziękuję.

Moja ambicja by wiecznie być lepszym od siebie skrzywiła prawdziwy obraz.

[Lilianna Szymochnik]

I bądź,tu mądry i pisz wiersze?
bardzo nieładne,takie postępowanie
świadczy o ich wysokich aspiracjach,
które w samym sobie-jest dosłownie Chamstwem.

[Lady_Supay]

Ja tego tak nie odebrałam. Zawsze brakowało mi dystansu do swoich tekstów,
a po kompetentnej ocenie jestem w stanie "wyłapać" błędy. A przynajmniej się postaram. ;)
Jeżeli popełniam błąd ortograficzny - sięgam do słownika,
w poezji to trudniejsza sprawa. Komuś trzeba zaufać, na czymś się oprzeć.
Talent, a "lubienie"pisać to dwie różne sprawy. Ja lubię i dlatego ciągle muszę się uczyć. :)
Słonka!

[Dorma]

Ze mną tak było w przypadku kiedy dostałam kometarz od poetów, których bardzo szanuję i na których opinii mi zależy. Uwierzyłam w to co robie źle i w to co robie dobrze. Wiele też dało mi naoczne :) spotkanie kilku z naszych poetów i rozmowa z nimi. Od tego czasu zdałam sobie sprawę z tego jak mało jeszcze wiem i ile pracy mnie czeka.

Jeśli chodzi o opinie to mówię tu raczej o opiniach kiedy ktos swoje zdanie uzasadnia. Zdania typu: do dupy ten wiersz napewno nie motywują..

[Lady_Supay]

Dokładnie Dormo, jezeli nie ma się nic konstruktywnego do powiedzenia, to lepiej dziób w ciup i przeczekać aż komuś minie chęć na pisanie ---- albo pomóc, bo tylko tak mozna się czegoś nauczyć.

[wesoły grabarz]

do dupy ten post

[Lady_Supay]

Do dupy to jest papier i palec przy badaniu prostaty.
Kiedyś zrozumiesz.
Zdrowia!

[a._mrozinski]

Myślę, że taka ocena jest i dobra i zła. Z jednej strony przydałaby się wszystkim, którzy pisząc na tym forum myślą, że są kimś, że są poetami (choć oczywiście wszyscy zaprzeczą, ale to normalne). Z drugiej strony nie trzeba dobijać każdego początkującego krytyką, bo nikt nie urodził się z piórem (klawiaturą?) w ręku.

[kazelot]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

gdyby nie oyey ze dwa lata temu do teraz pisałbym gowniane rymowanki,
dzieki paru nastepnym osobom nie pisuje juz w ogole - bo nie warto...
inaczej: pisząc tekst nie mam intencji żeby był on w jakiś sposób "dobry" czy tym bardziej za dobry "uważany" (stąd brak wklejek)...
ps. brak "serca" to bolączka 99,9% powstających wierszy - jedyne wiersz z sercem piszą poczatkujacy grafomani, ale tam to tego serca nawet sie dopatrzeć nie idzie... wybór pomiedzy rzemieślnictwem a pisaniem od serca do szuflady jest nieciekawy... pozostaje jedynie poprane pisanie na tematy same w sobie poruszające, ale do tego potrzebujemy jakieś wojny albo zarazy - bo pisanie o przezyciach po ogladnieciu wiadomości
("ci biedni nienarodzeni
na niepowstalych pępowinach
powieszeni płaczą,
a ich łzy serce me wzruszają")
jest trochawo sztuczne i śmieszne (patrz ten pan co to narysował za póltora milona film animowany o tryptyku rzymskim - prawdopodbnie najwieksze kiczowisko w powojennej historii sztuki polskiej - przy nim wszystkie upadle anioly z całe orga w jednym wierszu zebrane - są szczytem sublimacji i dobrego taktu)

/znowu oftop, niech ktos mnie juz zbanuje/

[Espena_Sway]

pamiętam, jak się obawiałam spotkania z poetą :].
nie wiedziałam, jakiego komentarza się spodziewać.
szanuję sobie opinię wszystkich ludzi, szczególnie
kompetentnych. na warsztatach można się
wiele nauczyć, a przede wszystkim otrzymać
cenne uwagi odnośnie nie popełniania tych samych błędów.

Espena :)

[egzegeta]

Lady
moje "wiersze" Twoim wierszom do pięt nie sięgają, ale też miałem/mam aspiracje poetyckie
i ..... od czasu do czasu podsuwałem tak, od niechcenia moje wówczas rymowanki autentycznemu krytykowi literackiemu /taki u mnie tkwi w rodzinie:)
Pierwsze jego reakcje były dla mnie żenujące; przeczytał i bez słowa mi oddał. Na moje i co ?
odpowiadał:- pisz jeśli sprawia ci to przyjemność.
Dopiero tu na orgu, gdy "częstowano" mnie komentami w stylu: - wywal tę częstochowę - zrozumiałem, że nie mam pojęcia o poezji, że złą obrałem drogę. Aha, krytyk dał mi lekturę do przeczytania - Przybosia, Wierzyńskiego i trzytomowe dzieło - "Poezja polska - Antologia Tysiąclecia".
Upłynęło sporo czasu i gdy na orgu kilka osób wpisało mi pod kilku wierszami pozytywne opinie, ponownie podsunąłem krytykowi to wierszoklectwo. I o dziwo, mile mnie zaskoczył, bo czytał, czytał aż w końcu coś bąknął pod nosem, że może w naszym regionalnym kwartalniku społeczno-kulturalnym zrobić mi mały debiut ....:)

Myślę - Lady, że jak we wszystkim, pokora, czeladnicze "frycowe" - trzeba zaliczyć.
A jeśli znawca tematu powie wprost - że coś do dupy- za przeproszeniem - to trza to odpowiednio odczytać i wprowadzić stosowną korektę.
Bo przecież autorytet:) może powiedzieć to oględnie:- no wiesz, jest dobrze, ale trzeba trochę popracować, zmienić etc. Ale to już tak nie zadziała mobilizująco, raczej może uśpić twoją wrażliwość, możliwości, ambicje.
I tak na zakończenie - żadnej filologii nie studiowałem, tylko całki potrójne, macierze, krakowiany tudzież trójkąty sferyczne i wiem, że moja "poezja" poza nikiforyzm wyżej nie podskoczy. Ale piszę :))))

Pozdrawiam serdecznie

[Judyt]

skrobnę też coś czasem, dobre ludki z każdego z Was, a pisujcie, uczymy sie dużo także od krytyków przecie..ż:), może ktoś mnie zauważy na tym końcu?
zawdzięcza się dużo i zyskuje ujawniając się w swych początkach,
szczególnie przy towarzyszach "broni";)

[Piotr_Jasiński]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Zgadzam się z Tobą lecz czy musi to być takiej formie. Od razu napiszę że nie piję do Ciebie egzegeto bo niegdy się się nie spotkałem z takim Twoim komentarzem zarówno pod moim jak również czyimś utworem.
Po jednym z moich pierwszych utworów umieszczonych na orgu dostałem kilka komentarzy. Jeden to krótkie "sic!" i nic więcej, drugi to "widzę, że to jeden z Pana pierwszych wierszy, więc nie będę na niego rzygać", a po nim kilka ciekawych uwag. Chyba każdy domyśli się, który wziąłem sobie do serca. Czy udało mi się wyciągnąć prawidłowe wnioski to inna sprawa ;). Jednak te kilka może kilkanaście osób, które wpisują komentarze pod moimi wypocinami (często krytyczne ale uprzejme) darzę szacunkiem i liczę się z ich zdaniem.

[egzegeta]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

bo i nie możesz Piotrze pić, gdyż rzeczywiście takich komentarzy nie daję. Nie mój styl.
Ale a propos
pod jednym moim wierszem na samym początku po zarejestrowaniu się, napisano nawet pozytywne komentarze, a pewien uczestnik forum napisał coś mniej więcej takiego:
- czym wy się tu zachwycacie takie wypociny to się pisze na kolanie w ciągu 15 minut -
Gdy chciałem po jakiejs chwili ustosunkować się z uśmiechem do tego komentarza, autor tej wypowiedzi usunął ją. Nie wiem tylko dlaczego, czyżby ta opinia była wyssana z palucha?:))
To tyle
:)

[Julia Valentine]

z obiektywnym podejściem do własnych dzieł zawsze jest problem - albo jesteśmy zbyt pobłażliwi albo zbyt surowi, dlatego czasem dobrze, gdy ktoś zwróci nam uwagę na niedociągnięcia i błędy;
ja osobiście krytyki zawsze się obawiam, ale bardzo ją cenię i zabieram z niej to co istotne, a później staram się jak najlepiej eliminować błędy. po prostu :)

pozdrawiam serdecznie

[Iza Smolarek]

Lejdi, przede wszystkim nie przejmuj się - krytyk to taki poeta jak wszyscy, tylko z bardziej widocznym kompleksem :)
Po drugie - to taki poeta jak wszyscy, czyli raz ma świetny dzień, a drugi raz dnia nie ma wcale.
Ilu z Was złapało się już na tym, że dzisiaj jakiś tekst (wiersz, książka, wywiad) jest w Waszym mniemaniu ósmym cudem świata, a jutro przecieracie oczy ze zdziwienia: jak mogło się Wam spodobać takie ewidentne badziewie? (i na odwrót).
Po trzecie - każdy wiersz jest przesiewany przez sito indywidualnego doświadczenia odbiorcy; teorie o obiektywizmie świetnie sprawdzają się jako... teorie. Czasami warto nad teorią podumać, ale też należy przepuścić ją przez zdrowy rozsądek.
Reasumując: dobrze, aby tych "krytyków" było przynajmniej kilku. Jeszcze lepiej: aby reprezentowali różne pokolenia i nurty poezji. Niemal idealnie: aby przez jakiś czas śledzili Twoje możliwości.
Ideał: trzeba wiedzieć, kogo słuchać... I nic wbrew sobie!
Wprowadzanie sugerowanych przez innych zmian ma sens jeśli się je rozumie i akceptuje; może najlepiej wysłuchać wszystkich po kolei bardzo uważnie, a następnie, jak w piosence - robić swoje ("może to coś da, kto wie").
W wierszu i konkret, i ogół, i przemyślenia własne, i tradycję, i intuicję, i ambicję i w ogóle upycha się tak, żeby nie było do końca jasne, co gdzie jest.
Na ten wypiek każdy ma przepis indywidualny, do receptury dochodząc metodą prób i błędów.
I w tym pomaga .org, imho.

[Lady_Supay]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Izo, wspaniałe słowa. Dziękuję.
:)

[Lady_Supay]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nie kokietuj, tylko pisz! ;)))
I ja tyż. :)