Nie tylko dzieciństwa

[Waldemar Talar]

Będąc jeszcze dzieckiem
miałem absolutne prawo
by nawet w dzień się bac
strychowego półmroku
i jego wiekowych pajęczyn

jednak gdy dziś się nań udałem
poczułem zimny dreszcz na skórze
gdy nagle zamknęły się jego drzwi
i nad mą głowa przeleciał nietoperz
a za starej grubo zakurzonej szafy
do mych uszu doleciał cienki pisk.

wówczas pomyślałem sobie że
nie tylko dzieciństwa jest prawem
bac się tego co ma wielkie oczy
i szybko to miejsce opuściłem
oglądając się ciągle za siebie.

[Piotr_Jasiński]

Świetny temat, powiedzieć to co myślą prawie wszyscy
ale większość o tym nie mówi (pisze).
Pozdrawiam

[M._Krzywak]

cienki - chyba przez jedno "i"
Temat niezły, pióro może zbyt opisowe (1 wers dzieckiem - potem nawrót do dzieciństwa), ale do przeżycia.
Intrygujące spostrzeżenie - tak przy okazji.
Pozdrawiam.

[Marlett]

Dorośli, często wracamy do dzieciństw.
Ciekawie poruszyłeś temat.
Prawie każdy w dzieciństwie bał się ciemnego strychu,
a teraz też nie lubię..
PozdrawiaM.

[jasna]

Chyba każdy dorosły nosi w sobie małe dziecko.
Dzieci "lubią" się bać, a my...?

Trochę przeszkadzało mi - jak powiedział M.Krzywak - opisowe pióro,
ale wdzięczna Ci jestem za wspomnienia o dzieciństwie. :))
P.S.
Bardziej bałam się piwnicy, gdzie nie było nigdy półmroku.
Strychy zaś zawsze fascynowały i wywoływały wiele emocji.

jasna

[Waldemar Talar]

Dzięki wszystkim za wgląd i komentarze.
Waldemar