Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano
większości nie, tylko nielicznej

mokra smutna
szczera bywa
nie nałogowa

matowa za plecami
na niebieskiej trawie
trzyma się leciutko

nie ukryta
zbyt widoczna w majestacie
zbratana z płatkiem śniegu

skuteczniejsza od potoku słów
nie spowoduje lawiny
jedna

2.02.07r.
Opublikowano

Judytko,
zgadza się, powiedziałaś za dużo.
Marlett za bardzo uprościła - konia z rzędem temu, kto rozszyfruje łzę., chyba, że ?
Ja proponuję usunąć tylko ostatni wers, albo zostawić "Jedna".
A ta łezka to chyba nie Twoja, taka smutna?
Pozdrawiam

Opublikowano

Marlettko
oto druga wersja:

mokra smutna
szczera bywa
kokieteryjna

matowa za plecami
na niebieskiej trawie
trzyma się leciutko

nie ukryta
zbyt widoczna w majestacie
zbratana z płatkiem śniegu

skuteczniejsza od potoku słów
nie spowoduje lawiny
jedna

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Widać nie był wart kataru Judyt.
Kokieteryjna - pasuje.
W końcu to nie facet zdobywa kobietę
tylko kobieta pozwala się zdobyć,
a kokieteria jest tajną bronią. ;)
Co raz ciekawiej się robi w twoim wierszu.
Pozdrawiam
Opublikowano

Piotrze bardzo dziękuję za komentarz Twój, myślę nad tą " kokieterią" czy by nie zastąpić tak jak proponował egzegeta, lecz wstawiłam " nie nałogowo" mając na myśli nałóg, który wyzwolił kryształową, wyjaśniłam etymologię?;) ( niżli o konkretniejszą relację mężczyzna-kobieta, jednakże trafnie zauważyłeś, iż przedziera się)
pozdrawiam ciepło

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       Nie, no nie wiedziałam :) Dziękuję za pochylenie się nad moimi bazgrołkami, za wnikliwość. Cały wiersz pisałam ósemką (po osiem sylab w każdym wersie)  Twoja propozycja jest ciekawa i bardziej przyległa do sensu, ale ma siedem sylab - jedną za mało. Ale może wykombinujesz coś - jestem otwarta na pomysł.   Serdeczności :)    
    • @Gocell śmiało! to dobre miejsce! będę zaglądał ;)
    • @Alicja_Wysocka Alice, wiesz, że jestem Twoim wpół-nieprzytomnym fanem. Bardzo dobry wiersz, ale to u Ciebie norma, więc nie chce mi Ciebie się chwalić :-) To, może się "czepnę" czegoś?  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Proszę, rozważ wersję: "półszeptem i półżywi"    Niby to samo, ale...

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @Charismafilos Dzięki! Mam jeszcze kilka takich, ten rozpoczyna wychodzenie z literackiej szuflady. Mam nadzieję, że też się spodobają:)
    • Siedząc w ciemnym pokoju  Można dopiero doznać spokoju Huk codziennego życia  Odbiera chęć tu bycia    Kiedyś nie było gorzej  Było więcej łaski Bożej  Teraz ciągle gonitwa  O wiele trudniejsza niż niejedna bitwa    Miłość tłem jest do wszystkiego  Nie ma tego uczucia błogiego  Wszystko jest bez emocji cudnych  Żyjemy w czasach okrutnie obłudnych    Ekrany wszystko zabiorą bez reszty Radość uczucia i miłe gesty  Niby blisko a jak daleko  Codziennie na dworze rozlane mleko    Każda zmiana wiąże się ze stratą  Która jest czymś więcej niż do spłacenia rata  Każdy się burzy i winą obarcza Ale to wtedy działa jak tarcza    Nigdy to życie lepsze nie będzie  Ta myśl towarzyszy wszędzie I wziąć z pokorą ile zostało A okaże się że czasu zawsze mało 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...