Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Mroku spadły już zasłony.
Ty na życia popatrz pień,
Podnieś młody wzrok zbudzony,
Pusta suchość płynie zeń.

U Floriana biją dzwony,
Głowę unieś, zerknij w zwyż,
Pomyśl, czym są ziemskie trony,
Na Chrystusa spojrzyj Krzyż.

__________________________________________

To takie wierszydło, żeby nikt nie powiedział,
że gdzieś zniknąłem. I kolejne nieco religijne,
żeby wybór był większy hihi.

Opublikowano

Jak to jest - popatrz na "pień" - czyli dół, a za moment:
"Podnieś młody wzrok zbudzony
Pusta suchość płynie zeń"
???
Ale na szczęście to utwór dla młodzieży ("młody wzrok") - niech oni się tym martwią..., tyrtejczycy :)
Pozdrawiam.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




Czyżby przede mną komentowało ten wiersz DWÓCH polonistów
;D
Panie Klaus, a po co takie coś pokazywać ludziom?
Wie Pan być może (a jeśli nie - to doczytać! ;) jaka jest funkcja rymów jambicznych?
Czy chciał Pan tu coś/kogoś ośmieszyć?
;)
b
Opublikowano

Jest rym oksytoniczny występujący w rytmie trocheicznym i mamy wers z kataleksą; ja nie widzę w tym nic strasznego ani nadzwyczajnego. A kogo lub co miałem pańskim zdaniem ośmieszyć; co Pan wykonstatował z tego utworu?

Opublikowano

a ze mnie polonista żaden
tolka "writer in made"
wiersz niestety - ilu to przed zacnym Ch. ukrzyżowano - ile po nim (nawet przez tzw. chrystian?
a jeżeli nawet ta historia z krzyżem jest wymyślona to życie jest złudzeniem
negując więc tę myśl wychodzę ze zjawy - dosłownie matrix

z ukłonikiem i pozdrówką MN
ps. czy ktoś słyszał o niejakim Apoloniuszu?

  • 2 tygodnie później...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Tadeo Na sen najlepsza melatonina Ale wyłączenie z dodatkiem wina  Więc po zażyciu mikstury  Mogą w pamięci być dziury  Już nie wiadomo czy MelatoNina?  
    • For my fellow Poets — Guardians of the word, carrying kindness and the light of learning across every friendly poetic front. ------- ///___\\\ ------- “Poetry in Arms”   I hear the calling voices “Let's use our pens like guns!” and so I stand among them in Poetry in Arms.   I was young scribe in silence, and felt what wounds remain, from those who write in verses and others write in plain.   In pages like in trenches, sharp words in fierce desire, ink loaded like gunpowder, “Survive the evil fire!”   Our legendary Poets, Cover us with your care, and offer honest counsel, from any face hater.   If you walking this way, Don’t lose your heart and mind, evil will pass away from poetry unkind.   Hey, evil owful hater! Carefully listen us: We’ll prove you — words are matter! — in Poetry in Arms.   We don't it for a glory, Nor any applause goal, But tell you all the story What still lives in our soul.   And when depression hits you, Can't hold your pen like sword, Let all your thinks will go to: Weapon is hide in word.   Despite life meet last hour — Our poems never burns And we will live in our — Poetry in Arms. ------- ///___\\\ -------  
    • @LessLove Jaka ładna piosenka:-) Pozdrawiam

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       
    • @Leszczym Wciąż się zastanawiam, ale chyba jednak wstawię ;) - najwyżej mnie zjadą...  Dziękuję za komentarz i informację. :) Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński   @piąteprzezdziesiąte Wszystko gra ;) :)  Dziękuję za polubienie i komentarz :) Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński
    • Jesienne poranki pośród srebrzystej mgły Mroczne i kontrastowe umierają w bieli Na pradawnym drzewie liście w pomarańczy Opadają niczym my aż topią się w ziemi A deszcz jak łzy trawi oraz wyniszcza je Po obtoczeniu przez wiatr w brudzie I tak trwają aż po dzień zaduszny Nagle stają się ważne gdy on wypada Jak słońce dla ziemi czy dla niej kochany Na ich miejsce świeczka się ustawia I niczym latarnia na morzu Dla dusz kieruje w mroku Aż w końcu wita nas Marzanna Pokrywając wszystko chłodną bielą Nic już nie ma od rana Nie ma koloru tylko dusze wieją
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...