moulin rouge

[Tomasz Morus]

Żeby czytać różę wystarczy obłok
pióro wody muskające wilgotnym oddechem
wtedy się otwiera i słodko drażni
tak iż nie możesz
nie spaść
ciepłą kroplą
w rozchylony kielich
- mówi deszcz wiosenny niezobowiązująco trącając
to tu to tam

czyż nie jest to królicza wizja miłości
chore zwierzątko snu
- wtrąca deszcz jesienny

na wojnie
przed skokiem mawialiśmy
- za każdym drzewem czeka nas dziewczyna
śmiech tańczył z warkotem silnika
za każdym drzewem...tylko nie było drzew

i czerwony wiatrak przestawał się kręcić
w zamian lęk wpełzał powietrzem
zmieniając chęć dotyku w zew przetrwania

pszczoły i motyle
wczytane w elementarz natury
instynktownie odnajdują swoją różę
choć bywa że wyprzedzi je zły wiatr
który ścina młodość

Nim jako tubylec kliniki obłąkanych
będziesz parzył się
gorącą herbatą żeby poczuć życie
albo samotny błądząc ulicą
nie odnajdziesz domu

delikatnie by nie zbudzić kolców
ujmij dłoń róży
i bądź jej wiernym deszczem

[Tadeusz_Hutkowski]

Bardzo ciekawy tekst , bardzo zatrzymał - dziękuję...


Pozdrawiam

Tadeusz

[Awrilka]

istotnie ciekawy, calkiem, calkiem... ladny:D
pozdrawiam:)