1944 domniemane czary

[M.Lojewski]

siedziałem
na skruszonej skale piotrowej

uczłowieczony przez kamienie

dziesiątki przez setki karcone widziałem
i dojrzę w przejrzałych bazaltach

napomniane kurzem krtanie
wykrztuszone gruzy

są skrzypce "oczywiste"
i te z okien
których słucha obecność

o sens śmiechu licytują
zakrywane obiektywy
wyrażone w biegu przez ciepło promieni

już zmierzcha nad naszym Jeruszalaim

[Tomasz Obłuda]

taki intelektualny,ale podoba mi się mimo to

[Messalin_Nagietka]

coś tu jest - ale czarów? nie odkryłem
możech je jaki smętek utopił albo przepił
"we wodzie", zacz, o czym ten wiersz?

z ukłonikiem i pozdrówką MN

[Espena_Sway]

całkiem przyzwoicie. dużo przestrzeni,
trochę chaotycznie, ale +.

serdeczności Espena :)

[Panna Cogito]

mnie tam się bardzo podoba , jest inaczej , interesująco.