Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

suwałki wokół szarzeją
warszawskie klimaty są cieplejsze w kolorystyce
a pierwszy siwy włos pojawia się na głowie najpóźniej

w warszawie zapominam o majestacie
pałac kultury rzuca cień na uśmiech gościa w dresie
pod galerią centrum ćpun przestaje brać
czasem tylko nerwowo rozgląda się za gwiazdą
może kayah wyjdzie z empiku

krakowski dworzec
toalety miejskie liczą sobie dwa złote za siku
odcinek papieru jak bilet
okazuję kontrolerowi w okienku

starsza pani w towarzystwie postwojennym składa kwiaty
pod pamięcią powstańców
dziadek niezrozumiale śpiewa coś o chłopcach
archaiczny akordeon zawodzi podobnie

renowacja budynków zasłania niebo
budowniczy słucha status quo
śpiewają cegły i rusztowania

łódź na piotrkowskiej młodzież szaleje
w sklepowych witrynach przegląda się bohema
wieczorna zorza

sklepikarz spogląda podejrzliwie
klientela poniżej kupuje fajki wino
kubeczki
zapija wczorajsze bułki

jakoś tak smutnawo na wieczór
choć mąż przytula do piersi
dzieciątko nie płacze
kot się łasi

odbarwione ściany cieszą serca za kąt

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Hehehe.. Trzeba było tak od razu :)
Na czole nie masz napisane, że ty Pati, trzeba było mi dać znać..:)

Piwo z nami piłaś a Trójmiasta nie opiszesz.?. Oj nieładnie..
Opublikowano

ale wiesz - doczytałem i mi się bardzo spodobało,
jeśli nazbierasz więcej powinno zostać wydane

tylko nie pisz o szarzyźnie życia - mamy ją na co dzień
co nie zmienia faktu że wiersz szczery, prawdziwy i naprawdę cieszący

gratuluję
Sławomir Benedykt Żeromski

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Leszek Piotr Laskowski Kończymy nasze lata po prostu jak szept.  Samych w sobie dni naszych lat jest lat siedemdziesiąt;a jeśli dzięki szczególnej sile jest lat osiemdziesiąt.  Psalm 90  
    • @Alicja_Wysocka ... więc wpadły  na pomysł taki    światła unikają  gdy się kochają    wystarcza ciepło  co sobie dają    dużo go mają  ... Pozdrawiam serdecznie Miłego dnia 
    • @Simon Tracy   Ha, to ciekawa zbieżność - znak, że to nie był przypadkowy obraz. :)  Pozdrawiam. :) 
    • @Natuskaa  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      To było do tego. A charakter pisma masz ładny, tylko czytelnik  taki trochę  ... niekumaty. :)  Pozdrawiam. 
    • @Poet Ka     Poe.   dobrze wiedziałem, że jeśli mój wiersz będzie brutalny to dostanę od Ciebie intelektualnie bogaty rewanż.   dzisiaj to jest "sztafaż":)     więc tak:     czytam Twój "sztafaż" jak probę przesunięcia ciężaru z rany na warunki w których rana w ogóle może się wydarzyć (!)   i mam    wrażenie że to jest bardzo czyste intelektualnie ale też niebezpiecznie spokojne jakby świat zostal  uznany za system ciśnienia ktory tylko od czasu do czasu się ujawnia u mnie to nie jest układ ciągły raczej moment kiedy ciągłosć przestaje  działać i wszystko zaczyna przeciekać w jednym miejscu szczelina nie jest dla mnie dowodem   że pod spodem zawsze coś pracuje tylko miejscem w którym to co "pod spodem" przestaje być pod spodem i zaczyna mieć ciało   i może tu się Poe różnimy najmocniej bo Ty widzisz strukturę która czasem się przebija a ja widzę przebicie które udaje że kiedykolwiek była struktura ale to ciekawe że w obu przypadkach nie ma neutralnej powierzchni tylko rożne sposoby jej unieważnienia. bo jeśli jesteśmy  zbuntowaną częścią tego co nas wytwarza to pytanie nie brzmi już co jest tłem tylko czy w   ogóle istnieje coś co nie jest już formą pęknięcia?????     dziękuję Ci za te słowa.   ubogacają mnie.        
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...