Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

kiedy nadzieja
zblaknie
z nieba
posypie się
złota iskra
może
wtedy
wszystko ucichnie

zostanie
płaszcz stary
nikomu nie potrzebne
okulary
i radość dni
minionych

a
mały ptak
zraniony
podkuli skrzydła
i
odleci
razem z duszą
do
Boga

Opublikowano

tytuł wiernie oddający treść ;)
Jeśli pokrojenie wiersza enterami miało ułatwić czytanie,to efekt jest odwrotny z zamierzonym.

rym w drugiej strofie też jest raczej drażniący, ze względu na inwersje: płaszcz szary.
Ale ogólnie się podoba.
Pozdrawiam
Coolt

Opublikowano

Doroto: przede wszystkim ułóż słowa w jakieś sensowne wersy.
Ja mam taką zasadę,że to co miałbym oddzielić przecinkiem,myślnikiem czy wielekropkiem przenoszę do następnego wersu. A nie każde słowo, czy tym bardziej pojedyncze: a,i,do albo Boga.
Ja tak robię,Ty pisz jak chcesz, jak lubisz :)
Chciałbym po prostu powiedzieć Ci, że w ten sposób ułatwisz czytanie tekstu :)
Pozdrawiam
Coolt

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Witalisa Dziękuję , Kiedyś, tzn jak będzie czas popracuję nad nim ,bo mimo błędów podoba mi się.  Lubię wiersze, które mi się podobają. Nie ma ich dużo.    Pozdrawiam  Miłego wieczoru 
    • @Radosław   Uwielbiam te metafory - "rozpisywanie na nuty", "baza czeka na odkrycie". Miłość to jednocześnie komponowanie i odkrywanie.  Pozdrawiam. 
    • @Berenika97 Dziękuję ślicznie

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Również pozdrawiam i życzę miłych snów
    • @M jak Malkontent "Nie lepiej być szczęśliwy, nie wiedząc, dokąd zmierzasz?" - to pytanie zostanie ze mną na długo. Czuję w tym wierszu zmęczenie ciągłym poszukiwaniem znaczeń i jednocześnie desperacką potrzebę bliskości, choćby miała być "bezsensowna".  Pozdrawiam. 
    • dokąd zmierza świat zbłądzony kuluarów i wapiennych wzgórz toż to sztos tych wróżb zbłądzonych rozprzestrzenia się z granitem fal i mórz zwiędłych myśli i padołów spocznie pierś na czyimś łonie twa braterska siła płonie złączy w jedną myśl te dłonie tu bez zdrajców i bez kar mocne pięści swych potomków wielu ludzi co tuś miał powrzucali do tych worków dotknij nieba dotknij siebie ołowiane dźwięki tudzież ścielą to armatni piętrzy kurz co w niebie co wojenni to widzieli glebą złote sidła złotych ciał na wojenkę szli niemrawą poszli w kłody cierpkich pał po rozstaniach w noc kulawą niech ich nie chce nawet sąd nośne ciała błotem prysły od strumieni trupów wyszedł błąd w końcu do wolności przyszły jeszcze tylko jeden ruch dzieli ich od zwyciężenia na rozdrożu srogich wzgórz mieści się ich siła kat marzenia bo kadzidło tylko świeci w noc zbawienną opieszałą dla walecznych sobie biedzi w chwilę spocznie siłą tą wytrwałą pańska myśl jest na rozstaju woła o pomstę do nieba zakazane jak to w baju wszystko się w myśl onieśmiela nie chciej ryczeć nie chciej płakać żądło skarbu smród wydziela bardzo wątło jest tu wracać szukać ciebie co niedziela bo nadzieja jest ostatnia miłość nie chce wierzyć w cierń który miażdży poniewiera nocną twarz co rodzi pień
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...