Tryptyk post-walentynkowy

[GASPAR_VAN_DER_SAR]

I Duchota w lipcu.
Lekki wiatr przynosi w lipcowe dni wspomnienie o tamtej
walentynce. Wtedy nie grzało słońce, nie ma więc wymówki
dla niepoprawnie romantycznie funkcjonującego umysłu.

Słabą estetykę skrywałem grafomańskimi słowami usprawiedliwienia.
Ogólnie wiersz i jego oprawa trąciły brzydotą - o ile do poezji można
zaliczyć kilka rymowanych wersów, którym brakuje sylab niczym
ośmiolatkowi zębów. Zagryzając górną wargę, z całej siły kopałem

w ścianę - choć nie była nawet Bogu ducha winna. Myślałem
wtedy tylko o Tobie, wiesz? Zastanawiałem się, jak zareagujesz,
i czy nie należało zastąpić tego enigmatycznego, potraktowanego

szyfrem Cezara człowieka na dole kartki prostym Ik hou van je.
Może wtedy zrozumiałabyś od razu, nie potrzebując do tego tłumu
koleżanek. Nie musisz w tym celu znać niderlandzkiego. Podobno
czasami obce języki mówią same z siebie.

II We wrześniu się ochładza.
Kręgosłup się złamał, choć poetyzując mógłbym stwierdzić,
że tak właśnie bolą decyzje z perspektywy. Trzydzieści jeden
miesięcy względnego człowieczeństwa męczy i Bóg musiał
wziąć urlop.

Mógłbym mówić, że obrałem prawdziwą filozofię, i że jest cokolwiek
złego w ukrywaniu się pod piękną papeterią i estetycznym pismem.
Moja poezja świadomie wraca do innej siebie, rozbrzmiewając lirycznym
Wojaczkiem i muzyką etniczną, równie beznadziejną jak hip-hop.

Mógłbym zaczynać życie od Mógłbym... i udawać, że jako nieuważny
uczeń nie robię notatek ze świadomie wybranych zajęć dodatkowych.

Mógłbym mówić o tym, że i pierwszy, i ostatni krok bledną
wobec przestrzeni między.

Mógłbym zapisywać jeszcze więcej słów, ale rozstrzelano poetę.

III Perspektywa październikowa.
Złota polska depresja przywitała mnie kubkiem kakao, uświadamiając
absurdy. Odłożywszy życie na jutro, mogę zacząć spełniać się w dniu
wczorajszym. Zostaje coraz mniej świata do spisania, jakby moja pożądana
perspektywa zaczynała się kurczyć.

Zaprzeczam stanowczo samego siebie. Wchodzę coraz głębiej
w samokłam i jestem tak przekonujący, że wierzę. Nie stworzę
przyszłości z półproduktów i nie naszkicuję jej odbiciem linii papilarnych.

Mógłbym... przejdzie w Mogłem..., kiedy osiągnę pozorną
perfekcję w udawaniu szczęścia. Uwierzę.

I stanie się ciemność.

Aneks do tryptyku:
Szybko powiedziałem Mogłem... Moja teraźniejszość została
zapisana. Zamknięta słowem z kroniki.

choć pisanie jest po to by szkodzić piszącym
a miłość wciąż niezręcznym mijaniem się ludzi*

Odnajduję dawne wiersze. Przypominam sobie słowa,
całe frazy. Dokańczam chwile.

wiesz że jeśli miłość to tak jak wieczność
bez przed i potem**

Co...? Przepraszam, straciłem wątek.

---------------------------------------------------------------------------------------------------------
[quote]
* Fragment wiersza księdza Jana Twardowskiego pt. "Dziękuję".
** Fragment wiersza księdza Jana Twardowskiego pt. "Jeśli miłość".

[M._Krzywak]

Gasparze - pisząc pierwszy wiersz walentynkę (a ja akurat tak zacząłem swą, hm, kariere) myślałem, że burze świat. Lata mijały i doszedłem do tego, iż:
"Słabą estetykę skrywałem grafomańskimi słowami usprawiedliwienia."
Ale teraz twierdze co innego - wtedy chodziło o cel, stworzenie czegoś,czego (oczywiście w myślach) nikt nie stworzył, byle tylko zauroczyc ową istotę (i o dziwo - zauroczyła się)...
a zresztą, co tutaj się będe uzewnętrzniał publicznie, ale to przez ten tryptyk :)
Tak.
Pozdrawiam.

[Espena_Sway]

Kasparku, ja jestem pod wrażeniem. o ile początek przyzwoity,
o tyle trzecia część jak dla mnie bardzo dobra. zakończenie
też trafne :)

zabieram do ula, pozdrawiam
świątecznie Karspena :)

[GASPAR_VAN_DER_SAR]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Bardzo się cieszę, że Ci przypadł do gustu. Jak powiedziałem - był to kiedyś dla mnie bardzio osobisty wiersz, ale się zdezaktualizował i miałem go w ogóle nie publikować, szczególnie po wcześniejszej warsztatowej opinii Stasi, że to w ogóle ma niewiele wspólnego z liryką, za to dużo z blogiem (co podówczas dobiło mnie ostatecznie...).

Co do pisania walentynek - trptyk ten traktuje o poprzednich, a przecież te następne już całkiem niedługo... hmm... za jakieś 53 dni :D.

Serdeczne dzięki za pozytywa.

Pozdrawiam serdecznie,
Gaspar van der Sar :-).

[GASPAR_VAN_DER_SAR]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dzięki za pozytywa, potraktuję jako prezent świąteczny ;).

Pozdrawiam serdecznie,
Kaspar :-).

[taka marysia]

początkowo wydawało mi się, że zbyt wiele tu odniesień i takie tam, ale
podoba mi się, jest przemyślany i na swój sposób go czuję.
sorry, że tak zdawkowo.
marysia

[Judyt]

dobrze uwidocznione tzw. zawieszenie, które b.lubię, tak..
pozdrawiam ciepło

[GASPAR_VAN_DER_SAR]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

cieszę się, że napisałaś choć tyle

dzięki za komentarz

pozdrawiam serdecznie,
Gaspar :-).

[GASPAR_VAN_DER_SAR]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

cieszę się, że się spodobał

dzięki

pozdrawiam.