Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

prawdziwością ciało i cień
obłudą dusza bez cienia

wierzę w cierpienie i ból
jak widzę ciało i cień

wierzę w spełnianie marzeń
jak widzę duszę bez cienia

we mnie tyle miłości ileż prawdziwości
we mnie tyle wiary ileż obłudy

żyć jednak mi trzeba-nie żyć
czasem może się okazać

wiecznym potępieniem

Opublikowano

przykro mi , tekst mało odkrywczy , właściwie bez sensu jak dla mnie , gadanie o niczym.Wydaje się nawet jakbyś sam nie wierzył w moc tych słów a jedynie napisał "pod publikę".Po za tym wersy źle się czyta , mało melodyjne jakieś takie...

może następnym razem

pozdrawiam

Opublikowano

jasne żę mało odkrywczy i bardzo prosty gdyż taki ma być.Wyuzdane dyrdymały to nie dla mnie,podszywanie ,upodobnianie się do innych również nie.Poezja ma być czymś prostym ,bardzo prostym i nie tylko dla wybranej grupy społecznej ,której się wydaje ,że jest czymś lepszym,mądrzejszym od innych ludzi.krytykę przyjmuje z pokorą ale zdania nie zmienię a mianowicie jeśli coś piszesz to staraj się pisać dla wielu tak aby to zrozumieli a nie byli zakłopotani tym ,że tak naprawdę nie wiedzą co czytają jednocześnie wychwalając coś czego nie zrozumieli tylko dlatego ,że tak wypada! Za krytykę jednak dziękuję i pozdrawiam!!!

Opublikowano

Panie Piotrze - to nie jest prosty wiersz - jeżeli pisze pan takie slowa jak "dusza" (i to dwukrotnie), "wiara, cierpienie, miłośc" itp - robi pan to samo, co każda reklama - mówi o czymś, czego nie pojmuje, ale wie, że takimi hasłami można to sprzedac - oczywiście odpowiedniej klasie ludzi.
I ten wiersz jest temu podobny.
Pozdrawiam.

Opublikowano

dziękuję za wizytę wszystkim a zwłaszcza Panu Panie M.Krzywak.Pańskie uwagi,krytykę zawsze sobie ceniłem i nadal cenie.Ma pan rację człowiek nie pojmuje wielu rzeczy i nigdy tak naprawdę ich nie zrozumie.Co do prostoty tego wiersza-no cóż tu mam inne zdanie ale nie mam zamiaru Pana do niego przekonywać gdyż człowiek nie jest istotą nie omylną i może się po prostu mylić -ja również.
Jeszcze raz dziękuję wszystkim za wizytę i życzę przy okazji radosnych,zdrowych świąt Bożego Narodzenia i szczęśliwego nowego roku.

pozdrawiam

Opublikowano

"Wyuzdane dyrdymały to nie dla mnie,podszywanie ,upodobnianie się do innych również nie.Poezja ma być czymś prostym ,bardzo prostym i nie tylko dla wybranej grupy społecznej ,której się wydaje ,że jest czymś lepszym,mądrzejszym od innych ludzi.krytykę przyjmuje z pokorą ale zdania nie zmienię a mianowicie jeśli coś piszesz to staraj się pisać dla wielu tak aby to zrozumieli a nie byli zakłopotani tym ,że tak naprawdę nie wiedzą co czytają jednocześnie wychwalając coś czego nie zrozumieli tylko dlatego ,że tak wypada!"

czyli taki Białoszewski np. to bez sensu, że pisał? a wg pana przy poezji nie powinno się myśleć? bo mam być łatwa, prosta i zrozumiała? no to właśnie mi się z ich troje kojarzy...
ja na przykład lubię poezję, która ma 3 dna, w której roi się od symboliki i gier słownych, w której można coś odkrywać za każdym razem jak się ją czyta, może to niepopularne , ale ja lubię MYŚLEĆ.

proszę mi wskazać poetę, który pisał prostą poezję, zrozumiałą dla wszystich.

pozdrawiam

Opublikowano

proszę bardzo Pani Aniu-Jan Kochanowski,Rej ,bliżej ZNACZNIE BLIżEJ Ksiądz Twardowski,którego tomiki sprzedają się jak ciepłe bułeczki a wcale nie jest to wyszukana poezja wręcz przeciwnie bardzo prosta i dlatego się sprzedają te tomiki bo ludzie rozumieją to co czytają!Inni wydawać by się mogło wielcy POECI ze swoją poezją,być może wspaniałą według ich uznania i paru tak zwanych wybitnych krytyków zalegają na półkach!
niech kiedyś Pani będąc w księgarni zapyta się osób tam przebywających-czytelników-ilu z nich zna,czytało wiersze Twardowskiego a ilu Białoszewskiego -to da Pani odpowiedz ilu zapamięta twórczość jednego poety a ilu drugiego.
a na koniec -nie stwierdziłem ,że przy poezji nie powinno się myśleć wręcz przeciwnie to ,że ktoś pisze w prostych słowach o czymś lub o kimś nie świadczy o poezji bez symboliki czy też gier słownych.Czy jest Pani pewna ,że w tym wierszyku nie ma takiej gry?jeśli tak powinna Pani bez problemu odpowiedzieć mi na pytanie-kim tak naprawdę jest podmiot liryczny w tym''prostym bez 3-go dna utworze''?


pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • byli jak wszyscy  nie dostrzegali  że świat  jest dla nich  a nie odwrotnie    a ona i on  dla siebie    długo o tym myśleli    zbyt długo  przyglądali się życiu   teraz nie czekali już  na wschody zachody  chłonęli siebie  każdą chwilą   byli i ogniem i wodą  ziemią i powietrzem    byli cudem  którego szukali  ... 8.2026 andrew   
    • „Bajkowy świat”   Tak chciałoby się powrócić w beztroski dzieciństwa czas, o drabinie lat zapomnieć i znów zaczarować świat.   Uwierzyć w żabią królewnę w płaszczu z kaczeńców i ros, na głowę włożyć donicę, by rycerz odnalazł swój los.   Iść zgładzić smoka srogiego, dłoń swej wybranki odzyskać, nie lękać się żadnych zaklęć, różą w jej oczach rozbłysnąć.   Zbudować z krzeseł i koców piękny, podniebny żaglowiec, by kraść skarby z wysp piratów, gdzie nie dotarł żaden człowiek.   Nosić w kieszeni dwa świerszcze, z kotem pogadać na płocie i poczuć osiki dreszcze w słonecznym, sierpniowym złocie.   Gdy mama z progu zawoła na obiad pachnący latem, w złotym powozie powrócić, z wyglądu – groźnym piratem.   Wspiąć się na grzbiet wielkiej chmury, co płynie białym okrętem, spoglądać na ziemię z wysoka pomiędzy gwiazd firmamentem.   Patyk zamienić w różdżkę, co wszelki smutek odgania, i z dziecięcą, dziką odwagą zasiąść z mamą do śniadania.   Czas biegnie, świat się odmienia, w lustrach twarze coraz bledsze, lecz w sercu wciąż żyją baśnie i sny najmądrzejsze, najlepsze.   Bo kiedy gaśnie dzieciństwo, nie musi umierać marzenie – kto nosi je wiernie w sercu, ten je zamienia w spełnienie.   Leszek Piotr Laskowski
    • Żyję w ciągłym strachu, jak ten liść na wietrze, że mnie dziś opuścisz, że ktoś będzie lepszy.   Żyję przestraszona przy każdym konflikcie, że już sobie pójdziesz i co dobre zniknie.   Ref: Tyle we mnie strachu i tyle pragnienia, spróbujmy zawiązać nić porozumienia.   Tyle we mnie strachu, tyle niepewności. Jak spokój odzyskać i życie uprościć?   Jak masz pójść, to pójdziesz. Wpływu na to nie mam: czy mnie w środku kochasz, czy to są złudzenia.   Ref: Tyle we mnie strachu i tyle pragnienia, spróbujmy zawiązać nić porozumienia.   Ale potrzebuję, choć dziś drżę niepewnie: ufać więcej światu. wierzyć w samą siebie.   I to może po to los nas pokierował, żebym spróbowała stworzyć się od nowa.
    • @entracte Pozwolenie i rozkaz jednocześnie. Czasem warto pozwolić sobie na taki luksus ;) jak odłożenie obowiązków i otwarcie wyobraźni. Bardzo podoba mi się fraza " pomarnuj czas", który można w dosłowności zmarnować na marzenie, ciszę czy na przerwę spektaklu życia.
    • @Stukacz bardzo udana aranżacja i świetny tekst. Pozdrawiam z uśmiechem;)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...