Wojna uczuć moich

[Lilianna Szymochnik]

Nosiłem w sercu skryty efekt miłości czaru
czysty jak woda źródłom z natury dla obrazu.
Pragnąłem wody dla ust gorącej pustyni z tego żaru
ugasić pożogę wewnętrznego w sercu łzy udręczeniu z żalu.

Szukałem cienia ramion oazy przystani gąszczom krzaku
od słonecznych promieni zaznać zbawczego łzy ukojeniu.
Targany burzami pustyni z tańca od,tych zawirowań piasku
błądziłem w fatamorganie błędnej złudy,potargany wirom,jak w amoku.

Myśli moje biegły z porywistym wiatrem tańcowały,jak diabłu
ciało udręczone czekało zbawiennego z nieba ulewnego deszczu.
Oczy szukały jakiś,różnych nadzwyczajnych śladów i celów w znaku
twojego klucza do bram twojej zbawczej karawany,dla cudu w moim sercu.

Biło moje serce młotem o kowadło stukało w rytmie innego pulsu
szedłem uparcie,nad wszelką przeszkodę,choć siły traciłem w kroku.
Upadłem bezsilny udręczony,na piasek w głowie szumiało w ciele zmęczeniu
nagle i niespodziewanie uderzył grzmot z błyskawicy z ręki Zeusowej z Olimpu niebu.

Gwałtowny wiatr przygnał czarne kłębiaste burzany w chmury z obłoku
z odmętów z przestworzy jakby kluczem bramy zamkiem otworzyły deszczu.
Odżywczy deszcz wody spłynął w moje ramiona w Anielskie,boskich ramion objęciu
Ukoił wszystkie pragnienia i bóle z wszelkiej bolączki rany,mojemu nad wszelkie balsamy ciału.

Pustynię zamieniła się w kwitnące oazy,żar płomienia ugasiła nasyciła raju
rzeka spływała ciału napełniła miłością,nad wszelkie uczuć moich z lekarstw w zdroju.
Było to bitwa wewnętrzna z duszy i z serca targana z sennej iluzji astralnej z koszmaru
ale cielesna potyczka z szeregu różnych ciosów,zadanych z miecza wiktorii w laury zwycięstwu.

[Strago Dark]

Nie wierzę w nic, nie pragnę niczego na świecie,

wstręt mam do wszystkich czynów, drwię z wszelkich zapałów:

posągi moich marzeń strącam z piedestałów

i zdruzgotane rzucam w niepamięci śmiecie...

K.P. Tetmajer

[Strago Dark]

Gdzie?Twoje!- przesłanie poezji rymu
gdzie?Twoje!wiersze- czaru i uroku-gdzie?
Gdzie?Twoje słowa !- trafiają w zero, nulu
gdzie?-o Weno!- opaską zakryto Ci oczy?

[Strago Dark]

I jedna mi już tylko wiara pozostała:

że konieczność jest wszystkim, wola ludzka niczym -

i jedno mi już tylko zostało pragnienie



Nirwany, w której istność pogrąża się cała

w bezwładności, w omdleniu sennym, tajemniczym,

i nie czując przechodzi z wolna w nieistnienie.
K.P. Tetmajer

[Lilianna Szymochnik]

O celu jedyny w nieśmiertelności
dla mojego ego? w ostateczności.