Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Ciekawe, co słychać w krainie wiecznej
śniegowości? U nas jednak zima.
Krzyczą o tym światła i dzwoneczki,a
pulchni starcy na czerwono uśmiechają się
brodaciej.

Nie widuję już reniferów za oknem,
a komety to tylko w snach. Czasami
w tej atmosferze zamarzają jeszcze
szyby w zmyślne kształty, ale to tylko
przy łaskawym słońcu.

Za to mamy śliniące wystawy i jajka-
niespodzianki, a za rogiem skaczą budki
z Colą zzielenione na pyzato.

A czy tam, wśród bieli, te strachy pierzaste,
sny i zwidy wybujane topnieją równie szybko?


P.S. Tak naprawdę to chciałam Ci życzyć
kłębiastej sadzy i nosów w szybach.

Opublikowano

i ja również sie dziwię:)
ciekawy pomysł! tylko ta sadza jakoś zapycha na końcu nozdrza, możeby ja na jakiś 30-stopniowy mróz czy sople zmienić? a może i nie? niech zapycha:) tak jest ciekawiej:)

pozdrawiam ciepło, z jesienną pogodą!
ER

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Rosną stokrotki i czterolistne koniczyny, krążą motyle.   Słońce kołem…
    • "Grzeszenie to Boga tworzenie"   Boga nosimy w sobie od pierwszego tchnienia, nie mieszka w zimnych murach, lecz w głębi naszych dusz, z naszych myśli i czynów, z bólu i sumienia, powstaje jego obraz, wierny nam już.   Modlitwy zmawiamy, choć często bez słowa, w codziennych decyzjach, pośród zwykłych spraw, każdy własną ścieżkę pragnie zbudować, i sam sobie wyznacza granice swoich praw.   Własne przykazania układamy po cichu, z doświadczeń i porażek, z nadziei oraz łez, czas uczy nas pokory, odsiewa pychę z pyłu, odsłaniając powoli, kimś naprawdę jest.   Więcej cierpliwości i więcej zrozumienia, mniej pochopnych osądów i zadawanych ran, spokojniejsze spojrzenie rodzi czyste sumienia, a dobro wróci zawsze, jak do ucha dzban.    Z biegiem lat łagodniej mierzymy ludzkie błędy, choć bywa, że uporem znaczymy własny los, lepiej widzimy prawdę pośród codziennej biedy, bo przemawia doświadczeń coraz dojrzalszy głos.   Stworzyliśmy Boga, by łatwiej unieść winy, by z pokutą powracać, gdy sumienie drży, lecz żadne rozgrzeszenie nie cofnie złej godziny, jeśli człowiek sobą nie odmieni swoich dni.   Bo łatwo rzec: „wybaczono” i uciszyć trwogę, łatwo zrzucić z serca ciężar dawnych win, lecz najtrudniej nie zawrócić na tę samą drogę, w którą wczoraj prowadził — własny grzech i czyn.   Leszek Piotr Laskowski
    • @Łukasz Jurczyk wspaniały wiersz

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @piąteprzezdziesiąte dziękuję  
    • Niedobra ciocia, ta ze wsi Wujek, codziennie męża swego strofuje. Wujek kupił stopery, by uniknąć afery i degustuje też piwo Wujek. __ 3 Lipca obchodzimy Dzień Cioci i Wujka

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Wujek – część wsi Zawadówka w woj. lubelskim Wujek – seria piw rzemieślniczych     
    • @Nata_Kruk W 2021 obejrzałam reportaż o pielęgniarce, która opowiadała o tamtych wydarzeniach, a także o matce Romka, kobiecie przepełnionej bólem, która całą noc trzymała dłoń martwego synka i nie mogła, nie potrafiła odejść...   Dziękuję serdecznie za przeczytanie, pozdrawiam🪻  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...