Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Anioł

GiZMo
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

GiZMo

GiZMo

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Dziękuję Ci za to że jesteś przy mnie,
nawet kiedy spadnę głęboko, ty mi pomożesz.
Uniesiesz mnie na swych skrzydłach,
Z powrotem, bym dalej mógł żyć...
Mimo iż wiem że nic między nami nie zaiskrzy,
ma miłość do Ciebie pozostanie na wieki.
Jest ona pierwszą spośród rzeczy nieśmiertelnych...
Nigdy nie umrze.
Kocham Cię za twą dobroć,
Życzę Ci byś zaznała szczęścia...
Może Tobie się uda...
Znajdziesz innego, który cię uszczęśliwi
i zapewni dobrobyt na wieczność,
ja ci tego nie mogę zapewnić, więc żegnaj
tak będzie dla mnie lepiej.
Cierpienie w samotności jest mą pokutą,
Za całe zło jakie wyrządziłem temu światu.
Więc rozwiń skrzydła i odleć ku niebu,
ku światu lepszemu, w którym zaznasz prawdziwego szczęścia...


Proszę o szczerą opinię ;) Z góry dziękuję :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Sylwester_Lasota
      pani od niemieckiego

      Przez Sylwester_Lasota · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Dziękuję.   Pozdrawiam
    • Radosław
      pani od niemieckiego

      Przez Radosław · Opublikowano

      Bardzo dobry wiersz,  bardzo. 
    • Robert Witold Gorzkowski
      Dwór V

      Przez Robert Witold Gorzkowski · Opublikowano

      Na strychu półmrok pot oblał ciało schodzę po deskach stromą powałą mijam kolumny w białej alkowie wciąż jeszcze myślę o odbudowie    A w sercu boleść by czas wiekowy nie odciął tlenu z rozgrzanej głowy chcę go zostawić o nim nie myśleć powrócić na dół i z dworu prysnąć   I znaną drogą szary pagórek wchodzę po gzymsie na samą górę szybko przechodzę przez czeluść okna staję na ziemi ku Tobie wzrok mam   I w ręce chwytam do piersi tulę lecz czuję tulę samą koszulę w auto wstępuję silnik zapuszczam prysnęła chwila w drodze wiatr ustał   Słyszę za sobą w fali popędzie jak drzwi trzasnęły w wielkim rozpędzie Dwór pomruk wydał w trawy zamęcie jakby się zapadł w czarcie tąpnięcie   Z mostku wyjeżdżam a za mną stawy są już bez wody w ten dzień plugawy nagle deszcz lunął samochód płynie jak tratwa wątła w rwącej kotlinie   I rzeką spływam bezwiednie tonę wchłania mnie żywioł wodne podwoje hamulec duszę skroni nie czuję w otchłań spienioną zawirowuję   A rozrzewnienia wciąż nie pojmuję
    • DawidMotyka
      katastrofy

      Przez DawidMotyka · Opublikowano

      i ciągle spotykają nas ludzkie katastrofy trzęsienia ziemi wulkany i wycieki ropy ciągle coś jest nie tak u każdego a to tylko kara wdziera się kolego bo wielkie wichury nas spotykają tajfuny i trąby powietrzne co gnają ciągle jakaś powódź albo pociągu wykolejenie wielkie wodne skażenie gdzie tylko się udamy już wypadek i ból już pada budynek pada nawet pszczeli ul ciągle gdzieś katastrofa patrzy nam w oczy a to kara która ciągle do nas kroczy chciałbym aby mniej ludzi umierało aby Bozią nie było smutków nie zabierało aby człowiek stał się bardziej dokładny gdy wytrzymamy te kary będzie świat ładny najgorsza katastrofa nas dosięgła gdy Tupolew poległ i rola tych ludzi piękna byli to godni życia obywatele nasi czołowi politycy, których było tak wiele to jeszcze nie wszystko bo jeszcze pożary ktoś czyni tu jakieś czary mary jakim to cudem palą się krzyże i mosty szukajmy ku temu jakiejś riposty
    • Radosław
      Do nieba (nie wyszło)

      Przez Radosław · Opublikowano

      Mam nadzieję,  że to nie był pseudo płaszcz.  Teraz jest wiele szmelcu z poliestrem w podszewce.    A co do wiersza: jest i chumo , są emocje i napięcia.  Klasa. 

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...